به مناسبت سالروز بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی؛ نگاهی بر فجیع ترین کشتار انسانی تاریخ

در ۱۴ مرداد ماه سال ۱۳۲۴ هجری شمسی و در جریان جنگ جهانی دوم (که از ۱۸ مردادماه سال ۱۳۱۸ شروع شده بود) یه بمب افکن B-29 آمریکایی اولین بمب اتمی دنیا رو روی شهر هیروشیمای ژاپن انداخت.

انفجار حاصل از این بمب در حدود ۹۰ درصد از شهر رو نابود کرد و تو یه لحظه ۸۰ هزار نفر آدم بی گناه رو به کام مرگ کشوند و ده ها هزار نفر دیگه هم پس از اون روز، به خاطر تشعشات رادیو اکتیو جون خود رو از دست دادن.

سه روز بعد، بمب دیگری روی شهر ناکازاکی فرود اومد و در حدود ۴۰ هزار نفر از ساکنان اونو کشت. به دنبال این تهاجم، سلطان هروهیتو پادشاه ژاپن در نطقی رادیویی، به خاطر قدرت نابودگر «بمبی جدید» که به وسیله آمریکا علیه اون استفاده شده بود، از تسلیم شدن بدون قید و شرط کشورش در جنگ خبر داد.

در ادامه این مطلب با سایت ما همراه باشین.

پروژه منهتن

حتی قبل از در گرفتن جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۱۸، گروهی از محققان آمریکایی که خیلی از اونا رو هم پناهندگان رژیمای فاشیستی اروپا تشکیل می دادن از انجام پروژه های تحقیقاتی در بخش تسلیحات هسته ای به وسیله آلمان نازی بیان نگرانی کردن.

یه سال بعد از این اتفاق دولت آمریکا سرمایه گذاری در برنامه پیشرفت تسلیحات هسته ای خود رو شروع کرد که به صورت مشترک به وسیله دفتر تحقیقات و پیشرفت علمی و وزارت جنگ اون کشور دنبال می شد.

بر این پایه، مهندسان ارتش آمریکا وظیفه می پیدا کردن که تاسیسات لازم واسه یه برنامه تسلیحاتی فوق پنهونی رو که با عنوان پروژه منهتن (به خاطر حضور تیم مهندسان در منطقه منهتن) از اون یاد می شد، ایجاد کنن.

تا چند سال بعد از این ماجرا، محققان شرکت کننده در این برنامه روی تولید مواد اصلی واسه شکافت اورانیوم ۲۳۵ و پلوتونیوم ۲۳۹ کار کردن. اونا این مواد رو به لس آلاموس در نیومکزیکو فرستادند و در اونجا تیمی به سرپرستی رابرت اوپنهایمر این مواد رو به یه بمب اتمی تبدیل کرد.

در ساعات اولیه روز ۲۵ تیر ۱۳۲۴ پروژه منهتن اولین آزمایش موفقیت آمیز بمب پلوتونیومی خود رو در منطقه آزمایش ترینیتی واقع در Alamogordo نیو مکزیکو به انجام رساند.

همزمان با این آزمایش،نیروهای اتحاد، آلمان رو در منطقه اروپا شکست داده بودن. اما ژاپن عیلرغم شانس پایینش واسه پیروزی، قسم خورده بود که هر چیزی رو که در توان داره رو واسه جنگ با اونا در منقطه اقیانوسیه به کار می گیره.

در واقع از اواخر فروردین ماه ۱۳۲۴ (یعنی از زمان تصدی پست ریاست جمهوری آمریکا به وسیله هری ترومن) تا اواخر تیرماه همون سال، نیروهای ژاپنی موفق شده بودن به اندازه نصف اندازه کشته های جنگ اقیانوسیه در بازه وقتی سه ساله از زمان شروع جنگ، از نیروهای اتحاد تلفات بگیرن که موفقیت خوبی واسه این کشور کوچیک به حساب می اومد و نشون می داد که ژاپن از زمان آخرین شکست خود توان بیشتری پیدا کرده.

در اوایل مردادماه سال ۱۳۲۴ دولت نظامی ژاپن درخواست نیروهای اتحاد واسه تسلیم شدن رو رد کرد. در بیانیه Potsdam هم که به همین مناسبت انتشار یافت، اومده بود که ژاپن به خاطر همین جلوگیری از تسلیم شدنش جوابی بی درنگ و دندون شکن رو دریافت می کنه.

ژنرال داگلاس مک آرتور و دیگه فرماندهان ارشد ارتش آمریکا، پس از روبرو شدن با این عکس العمل ژاپن، به فکر بودن که باید بازم حملات قبلی با همون بمبای معمولی ادامه پیدا کنه و بعد با یه تهاجم گسترده با اسم رمز «عملیات سقوط» به اون جواب داده شه.

برآورد این فرماندهان این بود که با انجام اینجور حمله ای تعداد قربانیان ارتش آمریکا به یه میلیون نفر می رسه. ترومن پس از اطلاع از این موضوع، قید و بندهای اخلاقی مطرح شده از طرف هنری استیمسون (وزیر جنگ آمریکا)، ژنرال Dwight Eisenhower و تعدادی دیگه از محققان شرکت کننده در پروژه منهتن در مورد به کار گیری بمبای اتمی رو رد کرد و به امید پایان دادن سریع تر به جنگ عزمشو جزم کرد که اجازه به کار گیری تسلیحات اتمی رو به ارتش کشورش بده.

در مقابل، طرفداران به کار گیری این نوع بمبا مثل جیمز بایرنز، وزیر کشور ترومن باور داشتن که قدرت تخریب گری این بمب نتنها جنگ رو تموم می کنه بلکه آمریکا رو در جایگاه برتر قرار میده و در نتیجه این کشور می تونه آینده دنیا پس از جنگ رو ترسیم کنه.

پسر کوچیک و مرد چاق

هیروشیما یه شهر صنعتی با حدود ۳۵۰ هزار نفر ساکنان بود که در ۵۰۰ مایلی از توکیو قرار داشت و به دنبال این تصمیم به عنوان اولین هدف بمبای هسته ای انتخاب گردید.

در ادامه یه بمب ۴ تنی تشکیل شده از اورانیوم ۲۳۵ به پایگاه نظامی آمریکا واقع در جزیره تینیان اقیانوسیه ارسال گردید و در اونجا روی یه بمب افکن B-29 سوار شد.

هواپیما بمب خود رو که به اون «پسر کوچیک» می گفتن با به کار گیری یه چتر در ساعت ۸:۱۵ صبح روی هیروشیما رها کرد و بمب هم در ارتفاع ۶۰۰ متری از زمین منفجر شد که با انفجار ۱۲ الی ۱۵ هزار تی ان تی برابری می کرد و ۵ مایل مربع از مساحت این شهر رو نابود کرد.

این حمله نتونست مقامات ژاپنی رو بدون این دست اون دست کردن به تسلیم شدن مجبور کنه با این همه، در تاریخ ۱۸ مردادماه همون سال فرمانده Charles Sweeney بمب دیگری به نام Bockscar رو از پایگاه تینیان روی بمب افکن تحت فرماندهی خود سوار کرد.

اما وجود ابر زیاد بر فراز هدف اولیه یعنی Kokura باعث شد که Sweeney هواپیمای خود رو به سمت ناکازاکی هدایت کنه و در اونجا یه بمب پلوتونیومی به نام مرد چاق رو در ساعت ۱۱:۰۲ صبح روی شهر رها کرد.

ناکازاکی در دره ای میان یه رشته کوه قرار داشت و همین موضوع باعث شد که اثر بمب خیلی کم شه و در نتیجه محدوده تخریبی اون به ۲٫۶ مایل مربع کم بشه.

در ظهر روز ۲۴ مرداد ماه سال ۱۳۲۴ هروهیتو پادشاه ژاپن طی یه نطق رادیویی از تسلیم شدن کشورش در مقابل نیروهای اتحاد خبر داد.

این خبر بدون این دست اون دست کردن درخشش جهانی پیدا کرد و سلسه جشنایی با نام «پیروزی در ژاپن» یا «V-J Day» در سرتاسر خاک آمریکا و دیگه کشورای عضو اتحاد به راه افتاد.

تسلیم نامه رسمی ژاپن هم در تاریخ یازده شهریور ماه در کشتی جنگی آمریکا به نام میسوری به امضا رسید که در خلیج توکیو پهلو گرفته بود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *