مکانیسم­های زیست عصب شناختی حضورذهن

تیلور و لیبرزن (۲۰۰۷) تغییر طرح­های هیجانی ناسازگارانه از راه بازجهت­دهی توجه و تغییر رابطه با فرایندهای شناختی و احساسی داخلی رو به روش­هایی هم­چون حضورذهن رو با تاثیر این روش روی نواحی از هیپوتالاموس که وظیفه­ی ایجاد و حفظ هموئستاز بدن رو در سطوح پایین برعهده داره در رابطه می­دانند. شاید این نتیجه­گیری به خاطر تاکیدی باشه که در حضورذهن بر به کار گیری تنفس و حس­های بدنی عمقی به عنوان ابزارهایی واسه قرار گرفتن در حالت ذهنیِ بودن می­شه. با این حال، در تحقیقات دیگه یافته های دیگری به دست آمده و عملکرد­ها و مدارهای نورونی دیگری در این رابطه شناسایی شده ­ان مثلا می­توان به ایجاد بهبودی در انعطاف­پذیری توجه (بیشاپ و همکاران، ۲۰۰۴) از راه تاثیرگذاری این روش روی شبکه ­های عصبی پیشونی آهیانه­ای و شبکه ­های کنترل هیجانی پیشونی لیمبیک و تغییر در تجربه­ی حس از خود اشاره کرد.

تحقیقات تصویربرداری عصبی درباره­ی حضورذهن هم نشون داد که این حالت، قشر سینگولیت خلفی، و لوب گیجگاهی راست رو دربرمی­گیرد. تحقیقات مربوط به MRI نشون می­دهد که حضورذهن توانایی افزایش قطر قشری رو در اینسولای راست، و شیار پیشونی قدامی و میانی نیمکره­ی راست داره. با این حال، تنها یه مطالعه در مورد تصویربرداری عصبی هست که نشون داده درمان موجب افزایش فعال­سازی قشر پیشونی نیمکره­ی چپ می­شه (به نقل از دیدونا، ۲۰۰۹).

تازگیاٌ، تنگ و پوسنر (۲۰۰۹؛ به نقل از سوئر، لینچ، والاچ، و کولز[۶]، ۲۰۱۱) تو یه آزمایش تصادفی، به این نتیجه رسیدن که انجام­دهندگان حضورذهن جریان خون مغزی منطقه­ای بیشتری در کرتکس سینگولیت قدامی راست[۷] (ACC)، شامل ACC زیر زانویی[۸] (ناحیه برودمن (BA 25))، ACC شکمی مجاورBA 32) [9])، اینسولای چپ[۱۰]، لوبول پس­سری[۱۱]، کرتکس سینگولیت خلفی راست[۱۲]، پریکونیوز چپ[۱۳]، و ساختارهای زیرقشری پوتامن[۱۴] و هسته­ی دم­دار[۱۵] نشون دادن. این نواحی مغزی با تنظیم هیجانی (بوش، لو، و پوسنر، ۲۰۰۰؛ به نقل از سوئر و همکاران، ۲۰۱۱) رابطه دارن. هم اینکه، هم لازار و همکاران (۲۰۰۵) و هم هولزل و همکاران (۲۰۰۸؛ به نقل از سوئر و همکاران، ۲۰۱۱) نشون داده­ان که حضورذهن می ­تونه با افزایش ماده­ی خاکستری که به صورت طولی در نواحی مرکزی مغز ادامه داره رابطه داشته باشه. این تحقیق­گران به این نتیجه رسیدن که اتحاد تراکم ماده­ی خاکستری در شکنج گیجگاهی تحتانی چپ[۱۹] با کارایی فکری، این فرضیه رو که آموزش مراقبه تاثیر مثبتی بر تراکم ماده­ی خاکستری در این ناحیه داره تقویت می­ کنه (لاتز، اسلگتر، دان، و دیویدسن، ۲۰۰۸؛ فارب و همکاران، ۲۰۰۷؛ به نقل از سوئر و همکاران، ۲۰۱۱). این یافته های نشون می­دهد که توانایی  حضورذهنی که حالت هیجانی رو تحت تاثیر قرار می­دهد نه فقط پایه­ عصب­شناختی داره بلکه آموزش  حضورذهن – براساس الگوی انعطاف­پذیری عصبی- در واقع ممکنه ترکیب ساختاری مغز رو تحت تاثیر بذاره.

[۱]. Cave & Sellner

[۲]. Ekman, Saron, Senulis & Friesen

[۳]. Lutz, Greischar, Rawlings & Ricard

[۴]. Taylor & Lyberzen

[۵]. Tang & Posne

[۶]. Sauer, Lynch, Walach & Kohls

[۷]. Anterior Cingulate Cortex

[۸]. Subgenual

[۹]. Adjacent Ventral

[۱۰]. Left Insula

[۱۱]. Occipital Lobule

[۱۲]. Right Posterior Cingulate Cortex

[۱۳]. Right Precuneus

[۱۴]. Subcortical Structures of The Putamen

[۱۵]. Caudate

[۱۶]. Bush & Luu

[۱۷]. Lazar

[۱۸]. Hölzel

[۱۹] . left inferior temporal gyrus

[۲۰] . Lutz, Slagter, Dunne