پایان نامه های سری پانزدهم

شناسایی اجزای مدل کسب‌وکار الکترونیکی در صنعت گردشگری و کاربرد آن در ایران- …

تعقیب پیشرفتها حین سفر
اطلاع رسانی به شرکا در مورد برنامه ها
اصلاح برنامه ها در صورت بروز وقایع غیرمنتظره بعد از سفر
کمیسیون ها و پرداخت ها
بازخوردها و پیشنهادات
رسیدگی به شکایات
ایجاد وفاداری از طریق پایگاه اطلاع رسانی (بوهالیس، ۱۳۸۵).
کسب‌وکارها می‌بایست از طریق یکپارچه‌سازی پردازش اطلاعات و همکاری میان بازیگران (یکپارچگی خارجی) مراحل مختلف زنجیره ارزش، بر ارزش‌های مشتریان خود تمرکز کنند (جوو، ۲۰۰۲). بسیاری از کسب‌وکارها بدون مشارکت کسب‌وکارهای همکار، بخش‌های درون یک کسب‌‌کار و یا مشارکت بازار، با مشکلات چندگانه‌ای در دست‌یابی به این یکپارچگی کارا و اثربخش مواجه خواهند بود. بنابراین، این یکپارچگی برای خلق ارزش نیازمند همکاری است. فناوری اطلاعات این پتانسیل را دارد که به‌جای تولید مستقیم ارزش برای بازارهای الکترونیکی، امکان یکپارچگی و همکاری را برای آن‌‌ها ایجاد نماید. به منظور تبدیل این امکان بالقوه به بالفعل، کسب‌وکارها می‌بایست از طریق یکپارچه‌سازی پردازش اطلاعات و همکاری میان بازیگران مراحل مختلف زنجیره ارزش، بر ارزش‌های مشتریان خود تمرکز کنند (جوو، ۲۰۰۲).
بازارهای گردشگری الکترونیک جهت حداکثر کردن نقش هریک از بازیگران، نیازمند استراتژی‌های همکاری عمودی و افقی هستند. شرکت‌های هواپیمایی، رستوران‌‌ها، هتل‌ها و مهمانسراها، انجمن‌های محلی گردشگری و سایر بازیگران صنعت با به روزرسانی اطلاعات خود و مدیریت ذخیره‌جا در بازار گردشگری الکترونیکی نقش ایفا می‌کنند. به منظور موفقیت بازارهای گردشگری الکترونیکی، بازیگران این بازار می‌بایست تمامی منابع، دانش و مهارتهای خود را به اشتراک بگذارند. گاهی اوقات به منظور افزایش کارایی بازار و راحتی مسافران در بازار‌های گردشگری الکترونیکی نیاز به استراتژی همکاری بین‌المللی بین ملت‌ها وجود دارد. به منظور کسب‌ همکاری این بازیگران، می‌بایست نقش و مسئولیت‌ آن‌ها و هم‌چنین مشوق‌ها و منافع آن‌ها به صورت واضح تعریف گردد. هم‌چنین به منظور یک شراکت پایدار و مبتی بر اعتماد، مشوق‌های بازیگران می‌بایست متناسب با میزان همکاری و کمک آن‌ها به بازار باشد (جوو، ۲۰۰۲)‌.
با توجه به اینکه سطح منابع و تأمین‌کنندگان از هستی‌شناسی مدل کسب‌وکار الکترونیکی، بر روابط بین بنگاه‌های فعال در صنعت گردشگری و تأمین ‌کنندگان آن‌ها تأکید دارد، مدل‌های کسب‌وکار الکترونیکی برطرف کننده نیازهای این سطح را با گسترش مدل‌های مدل‌های کسب‌وکار الکترونیکی قابل استفاده در سطح سازمان و فعالیت، برآورده کرد. بدین ترتیب، مدل‌های کسب‌وکار الکترونیکی قابل استفاده در این سطح عبارت خواهند بود از:
اکسترانت
مدل بازار اکترونیک طرف سوم
مدل خریدسازمانی الکترونیکی
مدل پورتال تخصصی/ عمودی
مدل خدمات دهی به زنجیره تأمین
مدل واسطه اطلاعاتی
مدل واسطه اعتباری
سکوهای همکاری
سیستم‌های همکاری غیر یکپارچه با سیستم‌های داخلی
مدل بازار الکترونیکی یکپارچه گردشگری
عرضه و بازار محصول
فعالیت‌ها و سازمان
منابع و تأمین کنندگان
شکل ۱۰٫ مدل‌های کسب‌وکار الکترونیکی در سطح منابع و تأمین‌کنندگان هستی‌شناسی مدل کسب‌وکار الکترونیکی

نوشته ای دیگر :   شناسایی اجزای مدل کسب‌وکار الکترونیکی در صنعت گردشگری و کاربرد آن در ایران- ...

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.

۴-۲-۴- بعد زمانی و موانع اجتماعی، سیاسی، شناختی

بعد زمانی در ارتباط با مدل کسب‌وکار گردشگری به تغییرات در سلایق بخش‌های مختلف بازار گردشگری اشاره دارد. صاحبان کسب‌وکارهای گردشگری به منظور موفقیت می‌بایست روندهای سفر در منطقه مورد فعالیت خود را به طور دائم مورد رصد قرار داده تا بتوانند محصولی مناسب خواسته گروه‌های مختلف گردشگران را در زمان‌ مناسب به آن‌‌ها ارائه دهند. فناوری اطلاعات با ایجاد امکان پیگیری محصولات مورد جستجو و بازدید توسط گردشگران، ابزارهای مفیدی در این زمینه در اختیار صاحبان کسب‌وکار قرار می‌‌دهد.
‌چنان‌که در فصل دوم شرح داده و در هستی‌شناسی مدل کسب‌و‌کار الکترونیکی (شکل ۷) نشان داده شده است، اشکال جدیدی از گردشگری در مقابله با اثرات منفی گردشگری در حال بروز و ظهور هستند که سعی بر پیروی از اصول توسعه پایدار دارند. فناوری اطلاعات را می‌توان ابزاری مناسب در جهت دستیابی به این توسعه دانست. یکی از مهم‌ترین جنبه‌های مورد توجه در اشکال جدید گردشگری، توجه به مشارکت و منتفع شدن جامعه محلی از منافع گردشگری است. اگرچه این جاذبه‌های اجتماعی- اقتصادی، فرهنگی و جغرافیایی هستند که محصول پایه‌ای گردشگری را شکل می‌دهند، اغلب اتفاق می‌افتد که در اثر هزینه‌های کمیسیونی که واسطه‌ها دریافت می‌کنند، درآمد اندکی برای صاحبان مقصد که تولید‌کننده اصلی محصول هستند، باقی می‌ماند. تجارت الکترونیکی می‌تواند با واسطه زدایی و بازسازی زنجیره ارزش گردشگری، درآمد را به تأمین‌کنندگان اصلی تجربه گردشگری نزدیک‌تر کند. حتی‌دور افتاده‌‌ترین مقاصد و محصولات نیز با استفاده از وب‌سایت‌های نوآورانه و به‌خوبی توسعه یافته می‌توانند به بازارهای بین‌المللی دسترسی داشته باشند. بدین ترتیب، فناوری اطلاعات می‌تواند به‌عنوان ابزاری ارزشمند در توسعه پایدار گردشگری مورد استفاده بنگاه‌های گردشگری قرار بگیرد.
مدیران بنگا‌ه‌های گردشگری محلی، نیازمند سرمایه‌گذاری در تبلیغات و فناوری به‌خصوص رایانه‌ها و دسترسی به اینترنت هستند. این مهم به آن‌ها اجازه می‌‌دهد تا وب سایتی برای بنگاه خود ایجاد کرده و به طور مستقیم به فروش محصولات خود بپردازند. این امر به آن‌‌ها کمک می‌کند تا با واسطه زدایی، درآمد و سود خود را افزایش دهند. در این راستا، مدیران سیستم‌های توزیع جهانی جهت حفظ بقای خود، باید بتوانند منافع تأمین‌کنندگان اصلی را به گونه‌ای افزایش دهند که بتوانند آن‌ها را از سرمایه‌گذاری مستقیم در فناوری اطلاعات و تبلیغات بازدارند. این سیستم‌ها باید خدماتی را به تأمین‌کنندگان ارائه دهند که هزینه فروش به سیستم‌های جهانی را از هزینه سرمایه‌گذاری مستقیم در فناوری اطلاعات کمتر نگاه دارد. مدیران آژانس‌های مسافرتی نیز می‌بایست تلاش نمایند تا به‌جای خرید از سیستم‌های توزیع جهانی، مستقیما از تأمین‌کنندگان خرید نمایند. این موضوع به کاهش هزینه‌ها افزایش سود آن‌ها منجر شده و منافع تأمین کنندگان اصلی را نیز افزایش می‌دهد (سیه، ۲۰۰۷).
نکته قابل توجه در این زمینه، آن است که توسعه فناوری اطلاعات در جهت توسعه گردشگری در مناطق فقیر با موانعی مواجه است. از جمله این موانع، عبارتند از عدم دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات در مناطق محروم و در دسترس نیودن زیرساخت‌های پرداخت الکترونیکی. مدیران مقاصد گردشگری می‌توانند با قرار دادن کیوسک‌های اطلاع‌رسانی و ایجاد مراکر خرید الکترونیکی که امکان حضور فروشگاه‌های الکترونیکی گوناگون را فراهم کرده و عملیات پرداخت الکترونیکی را برای آن‌ها انجام می‌دهد، نسبت به رفع این چالش‌‌ها در جهت هرچه نزدیک‌ترکردن درآمدهای گردشگری به تولیدکنندگان اصلی آن، اقدام نمایند (هریس، ۲۰۰۲).
به‌علاوه، موانعی چون موانع اجتماعی- فرهنگی مانند ترجیح روابط چهره به چهره و فردی بر استفاده از ابزارهای تجارت الکترونیکی و کارایی اینترنت، توسط مشتریان، از جمله عواملی هستند که مخالف تجارت الکترونیکی عمل می‌کنند. موانع سیاسی توسط سازمان‌های رسمی در مواردی چون ضعف قانونی در اعتبار بخشیدن به تبادلات الکترونیکی مشاهده می‌شود. هم‌چنین، ضعف سازمان‌های رسمی در مقوله تجارت الکترونیکی منجر به کاهش اعتماد مشتریان به تجارت الکترونیکی و تمایل آن‌‌ها به خرید اینترنتی می‌شود. موانع شناختی مانند آگاهی، دانش و مهارت و اعتماد ناکافی مشتریان و خریداران سازمانی در تجارت الکترونیکی نیز از جمله مهم‌ترین موانعی هستند که مدیران کسب‌وکار های الکترونیکی گردشگری می‌بایست بر آن‌ها فائق آیند (شِتری، ۲۰۰۷).

نوشته ای دیگر :   دسته بندی علمی - پژوهشی :بررسی ارتباط بين نابی، چابکی سازمانی و رقابت پذيری سازمانی- قسمت 34

۳-۴- بررسی تحقق پذیری مدل‌های کسب‌وکار الکترونیکی در صنعت گردشگری ایران

پس از ارائه هستی‌شناسی مدل کسب‌‌وکار الکترونیکی صنعت گردشگری، فاز دوم این پژوهش بر آن بود تا امکان تحقق هریک از گونه‌های مدل‌های کسب‌وکار الکترونیکی گردشگری شناسایی شده طبق ادبیات موضوع در سطوح پنج‌گانه جژءشناسی را در ایران مورد بررسی قرار دهد. با توجه به اینکه، توسعه مدل‌های کسب‌وکار الکترونیکی، وابسته به وجود بسترهای تجارت الکترونیکی هستند، موانع توسعه تجارت الکترونیکی به‌عنوان عوامل اثر گذار بر تحقق‌پذیری مدل‌های کسب‌وکار الکترونیکی، شناسایی شده و بدین ترتیب، پرسش‌نامه‌ای مشتمل بر ۲۲ مدل کسب‌وکار الکترونیکی شناسایی شده طراحی شد که وجود شش مانع توسعه تجارت الکترونیکی شامل: سیستم‌های مالی و پرداخت الکترونیکی، عوامل فنی، قوانین، سواد رایانه‌ای مشتریان، اعتماد و نیروی کار متخصص در هریک از مدل‌ها مورد سوال قرار داده و در پایان، ادراک کلی خبره در رابطه با امکان‌پذیری کلی هر مدل را مورد پرسش قرار می‌داد.

۱-۳-۴- تحلیل توصیفی متغیرهای جمعیتشناختی

در جدول ۴-۱، ویژگیهای جمعیتشناختی پاسخگویان مشخص شده است.
جدول ۵٫ ویژگی های جمعیت شناختی پاسخگویان

ردیف متغیر سطوح