رابطه استرس و پرخوری

اشتهایم کجا رفت؟

دو جواب به ظاهر تناقص آمیز، هر دو از یه منبع میان: استرس زیاد رو تجربه کردین، یا چیزی طولانی تر از اون هستش؟

اجداد ما دو تصمیم داشتن، سر جای خود بمونن یا با آخر سرعت فرار کنن – مثل وقتی که یه جونور وحشی بوی غذایی که درست می کردن رو می فهمید. اما حتی در دنیای مدرن امروز ما هم محرکای زیادی واسه برانگیختن اضطراب و عکس العمل مون هست ( اگه ساکن شهر هستین، فقط کافیه به یاد وقتی بیوفتید که می خواستین از یه خیابون شلوغ عبور کنین ).

تو یه همچین موقعیتی بدن آدرنالین آزاد می کنه، که در آخر منتهی به تقویت انرژی می شه، و تعدادی دیگه از فرآیندای بدن رو از جا در آورد می کنه، از جمله هضم. آدرنالین به صورت خاص جنبش کرم وار روده رو از جا در آورد می کنه، فرآیندی که طی اون غذا در راه گوارش حرکت می کنه، همین باعث می شه کمتر احساس گرسنگی کنین.

به چه دلیل نمی تونم جلوی خوردنم رو بگیرم؟

با اینکه دنیای امروز پر از تهدیدهایی نیس که نیاز به جنگیدن یا فرار از اونا باشه، اما بازم درگیر بعضی عوامل استرس زا هستیم. تحقیقات جدید نشون داده بیشتر آدما به صورت مرتب با استرس درگیر هستن و از هر سه نفر یکی واسه کاهش استرس به غذاها پناه می بره.

اگه غذا خوردن بر اثر استرس تاثیر نداشت این کار رو نمی کردیم. اما خوردن فقط به صورت موقت آراممان می کنه. مثلا تو یه تحقیق مشخص شد شکلات اخلاق افراد رو بهتر می کنه، اما فقط واسه ۳ دقیقه.

هم اینکه استرس دراز مدت باعث می شه سطح هورمون کورتیزول در بدن بالا بره. تحقیقات بسیاری نشون داده کورتیزول باعث تحریک شدن به خوردن در افراد می شه، مخصوصا غذاهای راحت ( فست فودها، غذاهای آماده و … ). خوردن این غذاهای پر کالری و پر چربی هم بی تاثیر نیس. تو یه تحقیق مشخص شد خانمایی که هنگام استرس رو به اینجور غذاهایی میارن استرسشون کم می شه. این نتیجه به لطف دوپامینیه که به واسطه خوردن این غذاها در مغز آزاد می شه. مشکل اینجاس که ما واسه رسیدن به دوپامین باید مقدار زیادی غذا بخوریم.

راه حل عملی

چه میل زیادی به خوردن پیدا کنین چه نتونین حتی لب به غذا بزنین راه حل یکیه: هممون به آرامش نیاز داریم. گفتنش از انجامش ساده تره، آموختن اینکه چیجوری استرس خود رو کاهش بدیم تاثیر بسیاری روی عکس العمل اشتهایمان به اینجور وضعیتی داره.

اگه هنگام استرس تمایل به پرخوری دارین تلاش کنین پاکت چیپسی که می خواین بخورین رو با چیزی غیر خوراکی عوض کنین، مثلا با دوستی تماس بگیرین که مدتیه با اون صحبت نکردین. حتی می تونین تمرین نفس عمیق یا بیرون رفتن و پیاده روی رو امتحان کنین.

و اگه فهمیدین اشتهایتان رو از دست دادین، بهتره واسه خود برنامه ریزی کنین که چه چیز رو چه وقت و به چقدر بخورین.

کلا هر زمان بحث کنترل استرس اتفاق، بهتره داخل همون کارای روزانه رویش کار کنین، و اجازه ندین به حدی برسه که دیگه از کنترل خارج شده باشه.

یه نکته: روز خود رو این جوری شروع کنین. وقتی بیدار شدید چند دقیقه ای رو مشغول کاری شید که واقعا از اون حال می کنین، مانند مدیتیشن، کشیدن بدن. وقتی اولین کار روزمون رفتن سراغ گوشی همراه باشه، خیلی راحت در رو به روی استرس باز کردیم. وقتی از قبل خود رو آروم کرده باشین مقدار استرسی که ممکنه تجربه کنین کمتر می شه.