ذهن انسان چیست و دقیقا کجاست؟

قرن ها هستش که هوشمندان و محققان زیادی تلاش کرده ان به این سوال جواب بدن که اون چه ما از اون با نام ذهن یاد می کنیم، دقیقا کجاس. اگه ذهن در مغز ما واقع شده، دقیقا کجای مغزه؟

ذهن آدم

بهنوش خرم روز: محل قرار گرفتن ذهن ما کجاس؟ در واقع هزاران ساله که مغزهای متفکر بسیاری با این سوال مشغولند. اما به راستی پاسخی واسه این سوال هست؟ تا همین چند وقت پیش، بعضی خیال می کردن که جواب های راضی کننده ای واسه این سوال یافته ان. اما حالا، مریضی که بر خلاف از دست دادن سه منطقه مغزی (که تصور می شد واسه خودآگاهی لازم باشن) از خودآگاهی برخورداره، ، ثابت می کنه که جواب این سوال بازم یه معماست و ما، اون قدر که فکر می کردیم در این باره نمی دانیم.

به گزارش نیوساینتیست، یافته های تحقیقات جور واجور نشون می دهد که عملکردهای ذهنی وابسته به نواحی بسیار خاص و مشخص مغزی نیس؛ بلکه در واقع، ذهن ما مانند یه ماشین مجازیه که براساس تقسیم کار بین رایانه های جور واجور، کار می کنه و به گفته دیوید رودراوف از دانشگاه لووا و کسی که سرپرستی مطالعه روی این مریض خاص رو برعهده داره، از منابع مغزی تخصیص یافته به روش ای انعطاف پذیر استفاده می کنه.

پیشرفت های گذشته در تصویربرداری عصبی عملکردی، روشی که به امید پیدا کردن اتحاد های موجود بین عملکردهای ذهن و بخش های خاص مغزی، فعالیت مغز رو اندازه می گیرد، منتهی به تحقیقات با ارزشی شده که عملکردهای جور واجور رو به بخش های خاصی از مغز نسبت میدن.

تحقیقات قبلی با به کار گیری تصویربرداری عصبی، نشون میدن که سه قسمت از مغز، یعنی قشر اینسولا، قشر قدامی سینگولیت و قشر میانی پیش پیشونی واسه خودآگاهی لازمن. اما واسه رودراوف این یافته اون قدرها قطعی به نظر نمی رسید که خیالش رو راحت کرده باشه.

به خاطر همین هم وقتی شنید که مریضی بر اثر عفونت ویروسی، بخشی از بافت مغزش، از جمله این سه ناحیه رو از دست داده، به سرعت این موضوع به ذهنش رسید که با مطالعه ایشون، می تونه جواب بهتری واسه این گونه سوال ها پیدا کنه.

اون یه زامبی نیس
رودراوف می گوید: «براساس مدل های به دست اومده از راه تصویربرداری عصبی، مریضی که بدون اینسولا باشه، باید مثل یه زامبی باشه.»
اما مریض مورد بحث، مفهومی قوی از خودمون داره. گروه رودراوف با امتحان این که اون می تونه خودشو در عکس ها تشخیص بده و هم اجرای تست قلقلک، این نتیجه رو تایید کردن. تست قلقلک براساس مشاهداتی استواره که نشون میدن شما نمی تونید خودتون رو قلقلک بدین. اون ها به این نتیجه رسیدن که ابعاد خیلی از خودآگاهی مریض، دست نخورده و سالم باقی مونده. رودراوف در این باره می گوید: «از راه تعامل با ایشون می توان خیلی زود به این نتیجه بسیار روشن رسید که یافته های تحقیقات قبلی نمی تونن درست باشن.»

البته این بدون معنا نیس که این مریض هیچ مشکلی نداره. اون از فراموشی شدید رنج می برد که باعث می شه نتونه اطلاعات جدید رو بیاموزد و به خاطر همین هم در تعامل اجتماعی با مشکل روبرو شدن.

به گفته رودراوف، خودآگاهی و بقیه عملکردهای سطح بالا به احتمال زیاد رابطه ساده ای با مغز ندارن. ایشون می افزاید: «این عملکردها لایه هایی از خیال و هم عملکرد هایی رو در بر دارن که با آناتومی عصب- عملکردی قابل توضیح نیستن.» با این حال ایشون باور داره که هنوز، عملکرد های پایه ای وجود دارن که ما می تونیم اون ها رو کشف کنیم. ایشون می گوید: «ما همه دوست داریم بتونیم واسه سوال های پیچیده، جواب های ساده پیدا کنیم. هم اینکه ما گرایش زیادی داریم که درک خود از مغز و ذهن رو زیادتر از اندازه ساده کنیم.»

لیندرا کلیر، روانشناس دانشگاه بنگور انگلستان هم با این یافته های جدید متعجب و حیرت زده نشده. اون می گوید: «خودآگاهی جلوه های جورواجور و زیادی داره. پس نمی تونه فقط به تعداد کمی از سلول های مغزی محدود باشه.»

ذهن آدم