که‌، کروم، به‌، کارگاه‌، برای‌، خطرات، -، ·، وسایل‌، پوستی، داشته‌، باشد. ماده‌

جگرمتمرکز شوند . قرار گرفتن در معرض حرفه هایی که منجر به بروز بیماری های کاری مزمن می شوند ممکن است نتایج در وضعیت افراد ایجاد کند نظیربروز دانه های خاکستری بسیار سخت در پوست و همچنین سیاه شدن پوست افراد .؛ بینایی را کاهش داده و چشمها تیره و تار ی گردند , دربعضی از افراد موجب بروز مشکلات تنفسی میشود . ناهنجاری های حاصل از این تماسهای مزمن در بسیاری از موارد بصورت دایمی است . ترکیبات نقره ای محلول آسیب های شدیدی را در نسوج جگر ایجاد می نماید . مطالعات انجام شده بر روی کارگران ی که در معرض بیماری های شغلی حاصل از این ماده صورت گرفته است حاکی از کاهش کراتین در این افراد است اما در این یافته ها ابهاماتی نیز وجود دارد. تماس با سولفید نقره منجر به افزایش سوزش زخمهای حاصل از این ماده می گردد . این وضعیت منجر به تجمع میزان قابل ملاحظه ای از نقره در سیستم چرخه بدن می گردد و گاه منجر به تاخیر در بهبود زخمها می شود .
مباحثی در خصوص عوامل زیان آورشیمیایی محیط کار: کروم
ارزیابی جامع میزان مواجهه با عوامل شیمیایی
کارشناسان بهداشت صنعتی بایستی خطرات بهداشتی و خطرات مرتبط با آن در محل کار راپیش بینی ، شناسایی ، ارزیابی و کنترل نمایند . تمرکز این تلاش روی ارزیابی مواجهه شغلی است .ارزیابی جامع مواجهه یک مرور سیستمیک ، روشها ، فرایندها ، مواد و بخشهای کاری موجود در محل کار است جهت تعریف و کارشناسی تمامی تماسها برای تمامی کارگران در تمامی روز انجام می شود. این قبیل استدلالها نگرشها برای شناسایی تماس و ارزیابی آنها کمک میکند که تمامی خطرات سلامتی مدیریت شوند تا خطرات مربوطه مورد توجه قرار بگیرند ، تمامی سازمانها را شامل شود و روی برنامه های بهداشت حرفه ای و منابعی که خطراتشان بیشترمهم است تمرکز شود ، همچنین برنامه های بهداشت حرفه ای را در بهترین وضعیّت برای پیش بینی و مدیریت خطرات آینده ، قرار دهد …روی ادامه مطلب کلیک نمایید…..
قسمت اول : فلز کروم
آیا شما در معرض مواجهه با کروم می باشید ؟کار با کروم و ترکیبات ارگانیک آن می تواند سلامتی شما را تحت تاثیر قرار دهد در این مورد مطالب زیر می تواند کمک مناسبی را در زمینه خطرات بهداشتی کار با کروم به شما ارائه دهد .
اشنایی با کرم
کرم و ترکیبات آن یک گروه از مواد شیمیایی را تشکیل می دهند که خطرات آنها به شکل شیمیایی آنها وابسته است این خطرات در کروم فلزی 2،3،4، و 6 مشاهده شده است که مواجهه با نوع 6 ظرفیتی ان بیشترین خطرات بهداشتیو سلامتی را در پی دارد.
موارد استفاده از کروم
کروم و ترکیبات آن در بسیاری از فرایند ها و تولیدات مورد استاده قرار می گیرند از جمله : 1) استفاده از کروم در تولید فولاد زنگ نزن و دیگر آلیاژهای کروم2) استفاده از کروم در تولید رنگدانه ها برای استفاده در صنعت رنگسازی و همچنین سفال سازی 3) استفاده از کروم در ساخت مواد نگهدارنده چوب 4) استفاده از کروم در تولید کاتالیزورها به منظور تولید مواد شیمیایی در کارخانه ها5) در تولید مواد رنگی در رنگرزی ها 6) در ساخت صفحات الکتریکی و باتری ها
راههای ورود کروم به بدن
1) استنشاق گرد وغبارات , فیومها یا میستها 2) تماس پوستی با محلولها ی دارای کروم یاکروم جامد3) خوردن ، نوشیدن و یا سیگار کشیدن در مناطقی که ممکن است کروم وجود داشته باشد.
خطرات بهداشتی کروم
ترکیبات کروم 6 ظرفیتی شامل کرومات ، بیکرومات و اسید کرومیک خطرات ویژه ای دارند .
اثرات کوتاه مدت شامل :
سوزش و التهاب در نواحی بینی و قسمت فوقانی دستگاه تنفس · سوختگی پوستی که می تواند منجر به اولسر و زخم گردد .· آسیب چشمی در اثر پاشش مواد به درون آن
اثرات بلند مدت آن می تواند شامل موارد زیر باشد :
1. اسیب بینی ، زخم و سوراخ شدن تیغه میانی بینی .2. سوزش در ریه ها 3. آسیب کلیوی4. واکنش آلرژیک در پوست و نواحی پوستی 5. احتمال سرطان ریه و بینی در فرایند های مشخص اقدامات لازم · اجتناب از تنفس گرد و غبارات فیومها یا میست و همچنین تماس پوستی · استفاده از وسایل تهویه یا ارزیابی های کنترلی صحیح· استفاده از لباس مناسب و تجهیزات حفاظتی · استفاده از شوینده های مخصوص که متناسب با مقدار نیاز ما باشد · استفاده از کرمهای پوستی مخصوص · درصورت نیاز اجباری به استفاده از ماسک تنفسی باید مطمئن شد که این ماسکها کاملا متناسب با صورت فرد استفاده کننده باشد ، تمیز بوده و فیلتر آن به طور مرتب تعویض می شود و همچنین فرد استفاده کننده طرز استفاده صحیح از آن را آموزش دیده است .· شستن سریع هر ناحیه ای که در تماس با کروم و ترکیبات آن قرار گرفته است بخصوص در موارد تماس پوستی و چشمی · ارائه گزارش از عملکرد تجهیزات تهویه و دیگر ارزیابی های کنترلی موجود · اجتناب از خوردن ، آشامیدن و سگار کشیدن در محیطهایی که احتمال تماس با فیومها یا میستهای کروم وجود دارد
کنترل بهداشتی
برای کنترل بهداشتی افرادی که در مواجهه با گرد و غبارات ، فیوم و یا میست کروم و ترکیبات آن هستند نیاز به وجود پرستار یا پزشک طب کار در واحد مربوطه است .1. ابتدا باید جزئیاتی از سابقه بهداشتی فرد به ویژه مشکلات پوستی و تنفسی وی بررسی شود . 2. مشارکت کارگران با کار فرمایان یا مدیران در نظارت بهداشتی و ارائه گزارش از مشکلات تنفسی 3. بررسی مرتب پوستی و ارائه گزارش از مشکلات آن

آیین‌نامه‌ حفاظت‌ و بهداشت‌ عمومی‌ در کارگاه‌ها

ماده‌ 1: کلیه‌ کارگاه‌های موجود و کارگاه‌هایی‌ که‌ در آتیه‌ تاسیس‌ می‌شوند باید مقررات‌ عمومی‌ مربوط‌ به‌ حفاظت‌ و بهداشت‌ کار را که‌ در این‌ آیین‌نامه‌ مقرر می‌شود طبق‌ ماده‌ 48 قانون‌ کار رعایت‌ نمایند.

فصل‌ اول‌ – ساختمان‌
ماده‌ 2: ساختمان‌ کارگاه‌ها و کارخانه‌ها باید با وضع‌ آب‌ و هوای‌ محل‌ متناسب‌ باشد.
ماده‌ 3: برای‌ هر کارگر در کارگاه‌ حداقل‌ باید 12 متر مکعب‌ فضا منظور گردد و فضای‌ اشغال‌ شده‌ به‌وسیله‌ ماشین‌ آلات‌ یا ابزار و اثاثیه‌ مربوط‌ به‌کار همچنین‌ فضای‌ بالاتر از ارتفاع‌ سه‌ متر جزء فضای‌ مزبور محسوب‌ نمی‌شود.
ماده‌ 4: سقف‌ و بدنه‌ و کف‌ عمارات‌ کارگاه‌ باید با مصالحی‌ ساخته‌ و اندود شود که‌ از نفوذ رطوبت‌ به‎داخل‌ کارگاه‌ جلوگیری‎نماید و حتی‌‎الامکان‌ مانع‌ نفوذ‎گرما و یا سرمای‌ خارج‌ گردد.
ماده‌ 5:کف‌ عمارات‌ کارگاه‌ باید هموار و بدون‌ حفره‌ بوده‌ و به‌ نحوی‌ مناسب‌ مفروش‌ شود که‌ قابل‌ شستشو باشد و تولید گرد و غبار نکند و موجب‌ لغزیدن‌ کارگران‌ نگردد.
در مواردی‌ که‌ نوع‌ کار اقتضای‌ ریخته‌ شدن‌ آب‌ را به‌ کف‌ کارگاه‌ داشته‌ باشد باید کف‌ کارگاه‌ دارای‌ شیب‌ متناسب‌ و مجرای‌ مخصوص‌ برای‌ خروج‌ آب‌ و جلوگیری‌ از جمع‌ شدن‌ آب‌ در کف‌ کارگاه‌ باشد.
ماده‌ 6:در محل‌هایی‌ که‌ مواد شیمیایی‌ و سمی‌ بکار می‌برند باید بدنه‌ دیوار کارگاه‌ تا یک‌ متر و شصت‌ سانتیمتر ارتفاع‌ از کف‌ زمین‌ قابل‌ شستشو باشد.
ماده‌ 7:در صورتی‌ که‌ در ساختمان‌ کارگاه‌ دهانه‌ها یا سوراخ‌هایی‌ موجود باشد که‌ احتمال‌ سقوط‌ اشخاص‌ برود باید به‌وسیله‌ نصب‌ پوشش‌های‌ فلزی‌ محکم‌ و نرده‌هایی‌ که‌ حداقل‌ ارتفاع‌ آن‌ 60 سانتیمتر باشد موجبات‌ جلوگیری‌ از سقوط‌ اشخاص‌ و رفع‌ خطر بعمل‌ آید.
ماده‌ 8:عرض‌ پلکان‌ عمومی‌ کارگاه‌ باید حداقل‌ 120 سانتیمتر و پاگردهای‌ آن‌ متناسب‌ با عرض‌ مزبور باشد. در مورد پلکان‌هایی‌ که‌ بیش‌ از چهار پله‌ دارد در طرف‌ باز پلکان‌ باید نرده‌ محکم‌ نصب‌ شود و در مسیر پلکان‌ نباید هیچگونه‌ مانعی‌ وجود داشته‌ باشد.
ماده‌ 9:عمارات‌ کارگاه‌ باید به‌ تناسب‌ وسعت‌ محل‌ کار به‌ اندازه‌ کافی‌ در و پنجره‌ برای‌ ورود نور و هوا داشته‌ باشد.
ماده‌ 10:کارگاه‌هایی‌ که‌ وسایل‌ کار و نوع‌ محصول‌ آن‌ طوری‌ است‌ که‌ بیشتر در معرض‌ حریق‌ واقع‌ می‌شود حتی‌ الامکان‌ باید با مصالح‌ نسوز ساخته‌ شوند.
فصل‌ دوم‌ – روشنایی‌
ماده‌ 11:در هر کارگاه‌ بایستی‌ روشنایی‌ کافی‌ (طبیعی‌ یا مصنوعی‌) متناسب‌ با نوع‌ کار و محل‌ تامین‌ شود. در صورتی‌ که‌ برای‌ روشنایی‌ از نور مصنوعی‌ قوی‌ استفاده‌ شود باید برای‌ ممانعت‌ از ناراحتی‌چشم‌ حبابهای‌ مخصوصی‌ نصب‌ گردد.
ماده‌ 12:کلیه‌ پنجره‌های‌ بدنه‌ و سقف‌ که‌ جهت‌ روشنایی‌ اطاق‌ها تعبیه‌ شده‌ و کلیه‌ چراغها و حبابها باید نظیف‌ نگاه‌ داشته‌ شود.

فصل‌ سوم‌ – تهویه‌ و حرارت‌
ماده‌ 13:محل‌ کار در هر کارگاه‌ باید بطوری‌ تهویه‌ شود که‌ کارگران‌ همیشه‌ هوای‌ سالم‌ تنفس‌ نمایند. در مورد محل‌های‌ کار پوشیده‌ مقدار حداقل‌ هوای‌ لازم‌ برای‌ هر کارگر بر حسب‌ نوع‌ کار در هر ساعت‌ 30 الی‌ 50 متر مکعب‌ می‌باشد.
ماده‌ 14:در کارگاه‌هایی‌ که‌ دود و یا گاز و یا گرد و غبار و یا بخارهای‌ مضر ایجاد می‌شود باید مواد مزبور با وسایل‌ فنی‌ موثر طوری‌ از محل‌ تولید به‌ خارج‌ کارگاه‌ هدایت‌ شود که‌ مزاحمت‌ و خطری‌ برای‌ کارگران‌ ایجاد ننماید.
ماده‌ 15:درکارگاه‌هایی‌ که‌ تهویه‌ طبیعی‌ کافی‌ نباشد باید از وسایل‌ تهویه‌ مصنوعی‌ استفاده‌ شود.
ماده‌ 16:هر کارگاه‌ باید دارای‌ وسائلی‌ باشد که‌ در زمستان‌ و تابستان‌ درجه‌ حرارت‌ داخلی‌ آن‌ به‌ وضع‌ قابل‌ تحملی‌ نگاهداری‌ شود.

فصل‌ چهارم‌ – جلوگیری‌ از آتش‌ سوزی‌ و مبارزه‌ با حریق‌
ماده‌ 17: در هر سالن‌ کار به‌ تناسب‌ تعداد کارگران‌ باید درهای‌ یک‌ طرفه‌ای‌ که‌ به‌ خارج‌ باز شوند بنام‌ درهای‌ نجات‌ وجود داشته‌ باشد و درهای‌ مزبور به‌ راهروها و یا معابر خروجی‌ ساختمان‌ منتهی‌ شوند.
ماده‌ 18: درهای‌ خروجی‌ نجات‌ هیچوقت‌ نباید قفل‌ باشد و باید به‌وسیله‌ علایم‌ و یا چراغهای‌ مخصوصی‌ از داخل‌ مشخص‌ باشد.
ماده‌ 19: کلیه‌ پلکان‌ها و پاگردها در ساختمان‌های‌ بلندتر از دو طبقه‌ (طبقه‌ اول‌ 5 متر و سایر طبقات‌ هر کدام‌ 4 متر محاسبه‌ می‌شود) باید با مصالح‌ ساختمانی‌ نسوز ساخته‌ شوند.
ماده‌ 20: درهایی‌ که‌ به‌ طرف‌ پلکان‌ باز می‌شود باید لااقل‌ فاصله‌ای‌ به‌ اندازه‌ عرض‌ در تا نخستین‌ پله‌ برای‌ توقف‌ داشته‌ باشد.
ماده‌ 21: در کارگاه‌هایی‌ که‌ بیشتر احتمال‌ بروز حریق‌ می‌رود باید وسایل‌ مخصوص‌ اعلام‌ خطر (آژیر) بکار رود به‌طوری‌که‌ در تمام‌ محوطه‌ کار اعلام‌ خطر شنیده‌ شود.
ماده‌ 22: کارفرما موظف‌ است‌ مواد محترقه‌ مورد نیاز کارخانه‌ را در تانک‌ها و مخازنی‌ که‌ مقاوم‌ در مقابل‌ آتش‌ باشند نگهداری‌ نماید و این‌ مخازن‌ و تانک‌ها باید از محل‌ کار مجزا و فاصله‌ کافی‌ داشته‌ باشند.
ماده‌ 23: در نقاطی‌ که‌ مواد منفجره‌ و یا مواد سریع‌ الاحتراق‌ یا سریع‌ الاشتعال‌ وجود دارد استعمال‌ دخانیات‌ و روشن‌ کردن‌ و حمل‌ کبریت‌ – فندک‌ و امثال‌ آنها باید ممنوع‌ گردد.
ماده‌ 24: در موارد زیر تعبیه‌ و نصب‌ برق‌گیر الزامی‌ است‌:
الف- ساختمان‌هایی‌ که‌ در آن‌ مواد قابل‌ احتراق‌ و یا انفجار تولید و یا ذخیره‌ و انبار می‌شود.
ب- تانک‌ها و مخازنی‌ که‌ بنزین‌ونفت‎وروغن‌ و یا موادقابل‎اشتعال‎دیگر درآنها نگهداری‌ می‌شود.
ج‌ – کوره‌های‌ مرتفع‌ و دوکش‌های‌ بلند.

فصل‌ پنجم‌ – ماشین‌ آلات‌، پوشش‌ و حفاظ‌ ماشین‌ آلات‌
ماده‌ 25: کلیه‌ قسمت‌های‌ انتقال‌ دهنده‌ نیرو (ترانسمیسیون‌) از قبیل‌ تسمه،‌ فلکه،‌ زنجیر و چرخ‌ دنده‌ و امثال‌ آن‌ و همچنین‌ قسمت‌هایی‌ از ماشین‌ها که‌ امکان‌ ایجاد سانحه‌ برای‌ کارگر داشته‌ باشد باید دارای‌ پوشش‌ و یا حفاظ‌ با استقامت‌ کافی‌ باشد.
ماده‌ 26: قبل‌ از شروع‌ به‌ تعمیر و نظافت‌ و روغنکاری‌ ماشین‌ها باید بطور اطمینان‌ بخشی‌ آنها را متوقف‌ ساخت‌.
تبصره‌ – هنگام‌ راه‎ انداختن‌ ماشین‌ها به ‎منظور آزمایش‌ یا پس‌ ازتعمیر لازمست‌‎ این‎کار با‎ ابزار مطمئن‌ به‌وسیله‌ متخصصین‌فنی‌ تحت‎نظر مدیر فنی‌ و یا نماینده‌ فنی‌ ذی‎صلاحیت‌ او انجام‌ گیرد.
ماده‌ 27: در موقع‌ تعمیر تانک‌ها و مخازن‌ مواد خطرناک‌ و قابل‌ احتراق‌ و اشتعال‌ و انفجار از قبیل‌ مخازن‌ بنزین‌ و نفت‌ و روغن‌ و غیره‌ باید مخازن‌ مذکور تخلیه‌ و سپس‌ به‌ خوبی‌ شستشو شود به‌طوری‌که‌ هر گونه‌ مواد زائد و خطرناک‌ از جدار داخلی‌ آن‌ زائل‌ گردد و برای‌ آنکه‌ گازهای‌ موجوده‌ احتمالی‌ بکلی‌ خارج‌ شود باید دریچه‌های‌ مخازن‌ باز بوده‌ و به‌ وسایل‌ لازم‌ تهویه‌ گردد.

فصل‌ ششم‌ – وسایط‌ الکتریکی‌
ماده‌ 28: وسایل‌ و ادوات‌ الکتریکی‌ باید دارای‌ حفاظ‌ بوده‌ و طوری‌ ساخته‌ و نصب‌ و بکار برده‌ شود که‌ خطر برق‌ زدگی‌ و آتش‌ سوزی‌ وجود نداشته‌ باشد.
ماده‌ 29: نصب‌ و امتحان‌ و یا تنظیم‌ وسایل‌ و ادوات‌ الکتریکی‌ باید فقط‌ توسط‌ اشخاصی که‌ صلاحیت‌ فنی‌ آنها محرز باشد انجام‌ گیرد و متخصص‌ قبل‌ از شروع‌ بکار آنرا مورد آزمایش‌ قرار دهد.
ماده‌ 30: برای‌ جلوگیری‌ از ازدیاد سیم‌های‌ متحرک‌ و آزاد لازمست‌ به‌ مقدار کافی‌ پریز در محل‌های‌ مناسب‌ نصب‌گردد تا به‌سهولت‌ بتوان‌ از آنها استفاده‌ نمود.
ماده‌ 31: پوشش‌ها و زره‌ کابل‌های‌ برق‌ و لوله‌ها و بست‌ها و متعلقات‌ و همچنین‌ حفاظ‌ها و سایر قسمت‌های‌ فلزی‌ وسایل‌ برق‌ که‌ مستقیماً تحت‌ فشار برق‌ نیستند برای‌ جلوگیری‌ از بروز خطرات‌ احتمالی‌ باید