کارگر، نقاله، باشد. ، پیت، سقوط،

باشند.

زیان های نامشهود وارده بر کارفرما:
1- اتلاف مدت زمانی که کارگر، کارفرما سرکار نیست.
2- اتلاف وقت سایر کارکنان که در اثر حادثه دست از کار می کشند.
3- اتلاف وقت سرپرست و کارکنان اداری
4- هزینه آماده نمودن کارگر به جای کارگر مصدوم
5- اتلاف وقت شرح گزارش به کارگران و توصیه نمودن برای جلوگیری از بروز حادثه
6- اتلاف وقت شاهدین در زمان بازجویی (تحقیق و بررسی)
7- اثر سوء روحی در بین کارگران که موجب کندی کار می گردد.
8- کم شدن تولید به علت خرابی دستگاه برای بازدید بازرس کار
9- ضرر حاصله در نتیجه توقف دستگاه برای بازدید بازرس کار
10- عدم قادر به کار کارگر مصدوم و یا مدتی قادر به انجام کار سابق نخواهد بود.
11- از بین رفتن حسن شهرت کارفرما و سلب اعتماد عمومی

زیان های نامشهود وارده بر کارگر حادثه دیده:
1- هزینه اضافی در مدت استراحت (عیادت) در منزل
2- تغییر شغل
3- امکان تنزل شغل در اثر ناتوانی در اشتغال به کار سابق
4- اثرات روحی برای خود و خانواده
5- از دست دادن قدرت کاری به علت کاهش نیروی جسمانی در اثر نقص عضو یا قطع عضو

زیان های نامشهود بر جامعه:
1- خساراتی که جامعه به علت از دست دادن نیروی ماهر متحمل می شود
2- اثرات سوئی که از نظر روانی در جامعه مؤثر واقع می شود.
3- بالا رفتن آمار حوادث در کشور و اثرات نامطلوب آن در سازمان جهانی کار
4- هزینه های درمانی مصدوم توسط مراکز درمانی دولتی و سازمان تأمین اجتماعی

زیان های مشهود:
1- حقوق ایام بیماری کارگر مصدوم
2- خساراتی که بابت غرامت از کارافتادگی یا نقص عضو پرداخت می شود
3- هزینه تعمیر یا اصلاح ماشین آلات
4- ضایعات مواد به علت حادثه
5- هزینه معالجه و مداوای مصدوم
6- مخارجی که برای رسیدگی حادثه دیده در محاکم پیش می آید
7- جرائم مربوط به عدم اجرای قانون کار

حاصل حادثه یکی از موارد زیر است:
1- جراحات کم 2- نقص عضو یا قطع عضو 3- عدم توانائی در اشتغال به کار سابق 4- از کارافتادگی دائم 5- فوت
نتیجه: هزینه پیشگیری کمتر از هزینه درمان می باشد.
برای مقایسه آمارهای مختلف که توسط سازمانهای زیربط اعلام می گردد میزانهای از طرف کمیته کارشناسان آمارسازمان بین المللی کار پیشنهاد گردیده است که عبارتند از ضریب تکرار حادثه(Frequency Rate)
منظور از ضریب تکرار حادثه، یا ضریب تعداد حادثه، یا ضریب فراوانی ،عبارت است از تعداد حوادث و تصادفاتی که در مدت معینی (معمولا یک سال) منجر به ضایعات انسانی (اعم از تلفات، نقص عضو جزئی یا کلی و بیماریهای شغلی) می شود که در سازمان مورد بررسی قرار می گیرد. برای محاسبه ضریب حادثه از فرمول زیر استفاده می شود:

به عقیده صاحب نظران، در صورتی که ضریب حادثه در کارخانه و یا کارگاهی بین صفر تا ده باشد،آن کارگاه یا کارخانه از نظر رعایت اصول ایمنی و حفاظتی خیلی خوب است.
مثال:
کارگاهی دارای پانصد نفر کارگر است که هر یک از آنها 50هفته در سال و 48 ساعت در هفته کار می کنند. تعداد حوادث طی یک سال در آن کارگاه عبارت از 60 فقره بوده است. براثر بیماری و حوادث و یا به علل دیگر،کارگران مدت معادل 5درصد کل ساعات کار یعنی 60000ساعت غیبت داشته اند. مطلوب است ضریب تعداد حادثه در این کارگاه.
جواب 1200000=500

بنابراین ضریب تعداد حادثه برابر است با:

معنای ضریب حادثه این است که در مدت یک سال، در مقابل هر یک میلیون ساعت کار، تقریبا 53 حادثه اتفاق افتاده است.
تا اینجا فقط تعداد حوادث مورد نظر بوده است و با این ترتیب نمی توان دقیقا حوادث کار را اندازه گیری نمود. برای اینکه موضوع کاملا روشن گردد، بهتر است ضریب شدت حادثه نیز در نظر گرفته شود.
2- ضریب شدت حادثه (Severity Rate)
ششمین کنفرانس بین المللی آمارگران کار توصیه کرده است که شدت حادثه به صورت زیر محاسبه شود:

یعنی تعداد روزهای تلف شده به مقیاس هر هزار ساعت کار:
انجمن امریکائی تعیین استانداردها نیز به نوبه خود پیشنهاد می نماید که شدت حادثه براساس هر یک میلیون ساعت کار محاسبه شود. بدین ترتیب شدت حادثه مورد قبول در کشورهای متحد امریکا هزار برابر میزانی است که ششمین کنفرانس بین المللی آمارگران تصویب نموده است.
مثال:
اگر در مثال فوق که برای محاسبه ضریب حادثه ذکر کردیم، تعداد روزهای تلف شده بر اثر 60 حادثه 1200باشد، شدت حادثه، بدین ترتیب است:
معنای آن این است که در مدت یکسال، در ازاء هر هزار ساعت کار، یک روز تلف شده است ( که طبق روش آمریکائی 1053 روز از قرار هر یک میلیون ساعت کار می باشد.)
اگر تعداد ساعات کار سالانه هر کارگر تقریبا 2400 ساعت باشد تعداد روزهای تلف شده به وسیله هر کارگر 4/2 خواهد بود.
محاسبه شدت حادثه، هنگامی که حادثه باعث از کار افتادگی دائم و یا مرگ کارگر شود بسیار مشکل است. از لحاظ ثبت آماری در این موارد بارم یا ضرایبی کلی وجود دارد که تعداد روزهائی را که باید در مورد هر شکل از کار افتادگی در نظر گرفت، معین می سازد. حداکثر ضریب در مورد فوت بر طبق روش امریکا،6000روز و بر طبق کنفرانس بین المللی آمارگران 7500روز است.

فصل ششم

6- 1- بررسی کارگاه از لحاظ رعایت اصول کلی ایمنی و بهداشت
بدلیل عدم آموزش کافی پرسنل از عواقب و خطرات و همچنین بیماری های ناشی از عوامل آلوده کننده موجود در این واحد پرسنل اطلاعات کافی و در حد مطلوبی از عوارض ناشی از آلاینده ها ی محیطی ندارند به همین دلیل پرسنل در استفاده از وسایل حفاظت فردی کوتاهی می نمایند اگر به پرسنل دررابطه با بیماری های ناشی از استنشاق گرد و غبارها و همچنین گرد و غبار ناشی از پیت موجود در سایت و همچنین گازهای ناشی از پمادنها و جوشکاری اطلاعات کافی داشته باشند در رعایت استفاده از وسایل حفاظت فردی مسلماً بیشتر دقت خواهند نمود.
حدود 95% پرسنل از ماسک دهنی استفاده می کنند و این به دلیل پایین بودن کیفیت ماسکهای موجود می باشد. ماسکهای موجود از لحاظ مواد سازنده و همچنین طراحی جنس آنها مطلوب نمی باشند یکی از معایب آن پاره شدن مکرر کش مربوط به ماسک می باشد و همچنین اگر ماسک از نوع ابری با قالب پلاستیک باشد به لحاظ جنس نامناسب ابر مربوط به فیلتر و چسبیدن بیش از حد به مجاری تنفسی باعث ایجاد حساسیت روی بینی نیز می گردد.
یکی از مشکلات دیگر ماسک یکبارمصرف بودن آنها می باشد که می توان با استفاده از ماسکهای دهنی پارچه ای موجود در بازار از هزینه ها جلوگیری کرد. استفاده از ماسکهای پارچه ای می تواند به علت نرم بودن جنس آن و همچنین قابل شستشو بودن آنها کاربرد بیشتری داشته باشند.
2-اکثر پرسنل در زمان استفاده از سنگ جت هنگام کار با این ابزار از عینکهای محافظ استفاده نمی نمایند که ابن امر منجر به آسیب دیدن چشم و صورت پرسنل بر اثر برخورد پلیسه با صورت و چشم ها می گردد.
به علت نبود عینک مناسب برای پرسنل و همچنین محافظتهای صورت برابر خطرات زیاد پرسنل را تهدید می نماید.
استفاده از عینکهایی که بصورت مناسب چشم ها و اطراف آنرا می پوشانند و همچنین محافظهای صور که به صورت تلقی می باشند می توان استفاده نمود.
عدم استفاده از دستکش کار در زمان کار یکی از دیگر موارد منجر به حادثه در این واحد می باشد.

6-2- وضعیت بهداشتی کارگاه
رعایت بهداشت این واحد در قسمت پیت زدایی در حد بسیار بسیار پایینی می باشد نداشتن سرویسهای بهداشتی مناسب، نداشتن رخت آویز، نداشتن آبدارخانه مناسب، روباز بودن چاه فاضلاب، نداشتن شیرآلات مناسب، نداشتن تهویه مناسب، باز بودن درز درها و پنجره ها، عدم نظافت به موقع اتاق استراحت پرسنل و آبدارخانه و همچنین سرویسهای بهداشتی، کم بودن تعداد توالت (برای 70نفر تنها یک توالت و یک حمام موجود می باشد).
نزدیک بودن چاه فاضلاب به اتاق استراحت پرسنل و نشست فاضلاب به اطراف اتاق استراحت ، وجود انواع حشرات موذی و جوندگان مخصوصاً موش.
عدم استفاده از وسایل گرما و سرما ساز در فصول تابستان و زمستان ، کمبود یخچال، گاز جهت نگهداری و گرم نمودن غذای پرسنل.
در اکثر اوقات از نداشتن مواد شوینده جهت شستشوی دستهای خود شکایت داشته اند.
نبود فضای مناسب در اطراف ساختمان و نداشتن شیشه جهت درب و پنجره ها، همچنین در محل تنها یک جعبه کمک های اولیه موجود را که تنها یک باند و مایع ضدعفونی کننده که مربوط به شاید 1 تا 2 سال پیش است وجود دارد و در صورت بروز جراحات جزئی که نیاز به شستشو و جلوگیری از خونریزی داشته باشد هیچگونه وسیله ای وجود ندارد تمامی پرسنل از وضعیت بهداشتی موجود رضایت ندارند.

6-3- از مشکلات جاری موجود در این واحد می توان به :
1- جانیفتادن واحد ایمنی در این شرکت که بدلیل تازه تأسیس بودن واحد ایمنی تاکنون اقدامات خاصی صورت نگرفته است.
2- اکثر ماشین آلات موجود در واحد بدون کاور بوده و به همبن دلیل خطرات متعددی پرسنل را تهدید می نماید.
3- روباز بودن کلیه نقاله های انتقال مواد باگاس – فیبر- پیت، باعث ایجاد گرد و غبارهای شدید در هنگام وزش باد و کار کردن دستگاهها و تجهیزات می گردد.
4- بعلت مشکلات مکانیکی زیاد که در ماشین آلات موجود است تجهیزات و مخصوصاً قسمت دی پیتر ها دارای لرزش بسیار زیاد و سر و صدای فراوان می باشد.
5- از دیگر دلایل لرزش و ایجاد سرو صدا عدم جوشکاری مناسب ورقهای کف سازی می باشد.
6- نبود فاصله مناسب بین نقاله ها می تواند خطر گیر کردن پرسنل بین درامها و نقاله را بیشتر نموده است.
7- عدم استفاده از کف تپه های نامناسب خطر سقوط افراد در هنگام عبور و مرور افراد موجود می باشد.
8- پنجره های موجود در سازه واحد پیت زدایی اکثراً از لحاظ جوش لولاها و خود لولاها مشکل دارند.
9- استفاده از شیشه در این سازه ها که دارای ارزش زیادند می تواند خطرآفرین باشد.
10- سیستم غبارگیر که وظیفه مکش گرد و غبار حاصل از ریزش مواد را دارد در اکثر اوقات بدلیل شکل فنی از مواد خارج می باشد.
11- جعبه های آتش نشانی موجود و سازه اکثراً دارای نقص و کبودی می باشد.
12- نبود آب درون لوله های آتش نشانی
13- عدم نصب مناسب کپسولها و تقسیم بندی ناصح آنها بر فرض اینکه محل مناسب کپسولهای CO2 و پودر مناسب نبوده و جایی که می بایست کپسول پودر باشد، کپسول CO2 نصب گردیده است.
14- کثیف بودن سازه و وجود قطعات چوب و لوله کنار تجهیزات می تواند باعث ایجاد خطر سقوط افراد شود.
15- استفاده پرسنل از لوله های فلزی جهت برطرف نمودن گرفتگی شوتها و ورودی و خروجی ایستگاهها (در هنگام چرک تجهیزات)
16- نبود امکانات رفاهی و بهداشتی جهت استفاده پرسنل
17- نداشتن نقشه های برقی مربوط به اتاق کنترل و استراحت پرسنل
18- استفاده از ورق آلومینیومی بجای شیشه جهت درب اتاق های موجود
19- پراکنده بودن شیلنگهای مربوط به جعبه های آتش نشانی در سازه
20- نداشتن وسیله نقلیه در محل واحد پیت زدایی در شیفت کاری شب
20- شیب نامناسب راپله ها
21- استفاده از وسایل غیرایمن جهت استفاده از ماشین آلات و ابزارها اعم از نداشتن دوشاخه و سه شاخه جهت دستگاه های جوش و….
22- مناسب نبودن جنس قالب مهتابی های استفاده شده در سازه که امکان سقوط آن در هنگام لرزش زیاد تجهیزات وجود دارد
23- نداشتن پاگرد در اطراف برخی نقاله ها
24- نداشتن هندریل و حفاظت در اطراف نقاله ها و حفره ها

فصل هفتم

بررسی خطرات موجود
مخاطراتی که می تواند باعث صدمه رساندن به کارگران شاغل در واحد پیت زدایی شود عبارتند از:
7-1- احتمال سقوط از راه پله های ارتباطی بین نقاله ها (Convayer) و طبقات که به دلیل نداشتن شیب مجاز و همچنین کف پله ها و هندیلهای مناسب می توانند باعث سقوط افراد استفاده کننده از این راه پله ها گردد لازم به ذکر است که راه پله ها می بایست طبق استاندارد دارای شرایط زیر باشند که در بعضی از راه پله های موجود در واحد پیت زدایی این استانداردها رعایت نگردیده است مانند راه پله ی ارتباطی بین نقاله 02 به نقاله 03
شرایط استاندارد راه پله ها عبارتند از:
1- اختلاف بین دو پاگرد نباید از 70/3 بیشتر باشد
2- در تمام طول پلکانها باید یک فاصله ی قائم آزاد در حد قد انسان وجود داشته باشد.
لازم به توضیح است که در واحد پیت زدایی تمامی پلکانها به دلیل وجود ستونهای ارتباطی احتمال برخورد سر با تیرهای مربوط به طبقات بالایی وجود دارد.
3- عرض هر پله نباید از 33متر کمتر باشد.
4- ارتفاع بین پله ها باید بین 14تا 30سانتی متر باشد.
5- پله ها باید از طرف پرتگاه دارای نرده باشند.
6- ارتفاع نرده پله ها از لبه هر پله نباید کمتر از 75سانتی متر باشد.
7- نرده های دستی که پایه های آن به دیوار نصب است باید طوری باشد که دست آزادانه و بدون برخورد به موانع حرکت کند.
مورد فوق در راه پله ارتباطی بین طبقه همکف و طبقه اول فاقد مورد فوق است.
7-2- احتمال سقوط از حفره ها و مکانهای باز موجود در اطراف ماشین ها و کف سازه که می بایست طبق استاندارد دارای شرایط زیر باشند.
1- مدخلهایی مانند حوضچه ها و آدم روها باید بوسیله دریچه های بدون لولا با استحکام کافی پوشیده شوند و دستگیره آنها بدون برآمدگی می باشد.
2- دریچه هایی که در کف کارگاه باز می شوند باید بوسیله نرده