پایان نامه در مورد : مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب چالش‌ها و راه کارها

دانلود پایان نامه

دانلود پایانامه

عنوان کامل پایان نامه کارشناسی ارشد :  مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب چالش‌ها و راه کارها

تکه ای از متن پایان نامه :

مقدمه:

مشارکت، هر چند مفهوم تازه‌ای نبوده و بشر بنا بر طبع اجتماعی خویش، همواره به مشارکت فزاینده روی آورده می باشد اما این مفهوم از نیمه دوم قرن بیستم برای بیشتر جوامع به بپردازند زیرا که برای زنان، داشتن قدرت سیاسی صرف مهم نیست و زنان خلاق، لزوماً آنهایی نیستند که قدرت سیاسی دارند، بلکه گروهی هستند که به زندگی ابعاد وسیع تر و بینش تازه تری می‌دهند.

در خصوص مشارکت سیاسی، نظریات مختلفی مطرح شده می باشد. مانند: احساس محرومیت نسبی متعلق به تد رابرت گر[1]، نظریه ابزاری، نظریه پویایی رفتار جمعی متعلق به هربرت بلومر[2]، نظریه روان شناختی اجتماعی متعلق به دیوید سیلز [3]و نظریه مبادله متعلق به جورج هومتر[4] و پیتر بلاو[5] و همچنین نظریه فرهنگ سیاسی گابریل آلموند و سیدنی وربا.

علی رغم مفید بودن بسیاری از این نظریات در طرح موضوع مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب، از آن جایی که در این رساله ارتباط تنگاتنگی میان مشارکت سیاسی و فرهنگ سیاسی در نظر گرفته شده می باشد به همین دلیل، موضوع این رساله را در ذیل فرهنگ سیاسی گابریل آلموند[6] و سیدنی وربا [7]توضیح خواهیم داد که  قبل از پرداختن به دیدگاه این دو پژوهشگر لازم می باشد به بررسی مفاهیم زیر پرداخته گردد.

2-2  مشارکت[8]:

مشارکت عبارت می باشد از  فعالیت داوطلبانه اعضای جامعه در انتخاب رهبران و شرکت مستقیم و غیر مستقیم آنان در سیاستگذاری عمومی. مشارکت دارای سه جنبه می باشد: یک اقدام می باشد، داوطلبانه می باشد و با انتخاب همراه می باشد(خلیلی،122:1386).

مطلب مرتبط با این موضوع :  پایان نامه ارشد با موضوع : مسئولیت مدنی سر دفتران اسناد رسمی نسبت به درج شروط باطل و مبطل در اسناد رسمی در تطبیق با حقوق فرانسه

مشارکت، در لغت به معنای همکاری کردن، شرکت دادن و شریک شدن می باشد. مشارکت در واقع شرکت داوطلبانه گروهی از مردم در برنامه‌ها و طرح‌های سیاسی و اجتماعی می باشد که در توسعه ملی و همچنین در تصمیم گیری‌های جمعی و هم یاری و دگر یاری در توسعه و پیشرفت تأثیر اساسی دارند. مشارکت، بر انگیختن حس مشارکت مردم و در نتیجه افزایش درک و توان آنها برای پاسخگویی  به طرح‌ها و برنامه‌های توسعه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی می باشد. در مشارکت، حدود دخالت مردم در فرآیند تصمیم گیری تا آن جا می باشد که بر زندگی آنان تأثیر گذارد. یعنی حق مداخله مردم باید موجب حل معضلات خود آنان و جامعه گردد. با این وصف، مشارکت می‌تواند ابزاری برای رونق بخشیدن به فعالیت‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و در نتیجه براث، نیز مشارکت سیاسی را رفتاری می‌داند که بر نتایج و خروجی‌های تصمیم گیری حکومت‌ها تأثیر می‌گذارد(امام جمعه زاده،40:1391).  همچنین مایکل راش[9]، مشارکت سیاسی را درگیر شدن فرد در سطوح مختلف در نظام سیاسی از عدم درگیری تا داشتن مقام رسمی‌دانسته می باشد(راش،123:1377). رابرتسون[10]، نیز مشارکت سیاسی را با مردم سالاری همسو و آن را در امکان، گسترش و به کارگیری کنش‌های سیاسی جستجو می‌کند. وی، مشارکت سیاسی را این گونه تعریف می نماید:”مشارکت سیاسی معمولاً به دامنه دسترسی شهروندان به حقوق دموکراتیک در فعالیت‌های سیاسی که قانوناً استحقاق آن را دارند اطلاق می‌گردد” (سیف زاده، 171:1373).

چنانچه از محتوای تعاریف ارائه شده بر می آید، مهم ترین پایه ورود اعضای یک جامعه به مشارکت، احساس برابری عموم افراد از نظر ذهنی می باشد که در واقع پیش زمینه ایجاد همکاری و تشریک مساعی افراد در جهت بهبود کمیت و کیفیت زندگی در تمامی زمینه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی می باشد(امام جمعه زاده،41:1391).

مطلب مرتبط با این موضوع :  مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب چالش‌ها و راه کارها - پایان نامه

Ted Robert kee-1

Herbert blvmr-2

David sales-3

George hvmtr-4

Peter blav-5

-gabrial almond 6

-sidney verba 7

 participation-1

michael rush  -1

Robertson -2

 

 مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب چالش‌ها و راه کارها

برای دیدن تکه های بیشتری از این پایان نامه و دانلود فایل پایان نامه با فرمت ورد ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه

پایان نامه : مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب: چالش‌ها و راه کارها