منابع و ماخذ پایان نامه توسعه کشت، افغانستان

دانلود پایان نامه

? تا ? باشد تولید می‌شود. این گیاه نسبت به گندم در برابر خشکی مقاوم تر است و بنابراین در آب و هوایی که آب، سبب محدود کردن تولید غلات می‌شود، جو می‌تواند بیشترین محصول را تولید کند. در شرایط دیم هم عملکرد جو بهتر از گندم و چاودار می‌باشد. تولید جو در همه نوع زمینی با بارندگی سالیانه ??? تا ??? میلیمتر امکان‌پذیر است. جو نسبت به دمای بالا (بیش از ?? درجه سانتی گراد) مقاوم است. اما در شرایط آب و هوای مرطوب، در برابر دمای بالا بسیار حساس است. دانه جو نسبت به گندم برای جوانه زدن به رطوبت کمتری نیاز دارد. در مواردی که پس از جوانه زدن دانه، گیاه به علت کمبود رطوبت خشک شود، با فراهم شدن شرایط مساعد رطوبتی، گیاه رشد مجدد خود را با شدت بیشتری آغاز می‌نماید.
جو از لحاظ مقاومت به سرما، نسبت به گندم در ردیف پایین تری قرار می‌گیرد. بنابراین به نظر می‌رسد که کشت جوی پاییزه در مناطق سردسیر چندان اطمینان بخش نباشد.در مقایسه با سایر غلات، جو نسبت به شوری خاک، چه در مرحله جوانه زنی و چه در مراحل دیگر مقاوم تر است
2-4 بزرگ‌ترین کشورهای تولیدکننده جو
10کشور نخست تولید کننده جو دنیا به ترتیب آلمان ،‌اوکراین، روسیه، اسپانیا، کانادا، استرالیا،‌ترکیه، انگلیس و ایالات متحده آمریکا هستند که در مجموع 123 میلیون و 700 هزار تن جو تولید می‌کنند.
روسیه
میزان تولید جو در روسیه 14 میلیون تن است که حتی طی 10 سال گذشته تولید 23 میلیون تن را نیز تجربه کرده است. کشور روسیه سالانه 12میلیون و 900 هزار تن از این تولید را به مصرف داخلی و بقیه را صادر می‌کند که بیشترین صادرات این کشور در 10 سال گذشته مربوط به سال 2008 به میزان 3 میلیون و 444 هزار تن است.
اکراین
این کشور سالانه 2 میلیون و 200 هزار تن از تولید 6 میلیون و 700 هزار تنی خود را صادر می‌کند و بقیه مصرف داخلی دارد.بیشترین صادرات این کشور طی 10 سال گذشته 6 میلیون و 371 هزار تن در سال 2008 بوده است.
ترکیه
کشور ترکیه سالانه 5 میلیون و 500 هزار تن تولید جو دارد که بیشترین میزان تولید این کشور طی 10 سال گذشته در سال 2005 حدود 7 میلیون و 600 هزار تن بوده است.
نیاز داخلی این کشور به این محصول سالانه 5 میلیون و 800 هزار تن بوده است که بقیه آن صادر می‌شود.
تولید در سایر کشورها
تولید جو در سایر کشورها مانند چین 2 میلیون و 600 هزار تن، قزاقستان یک میلیون و 500 هزارتن، هندوستان یک میلیون و 610 هزار تن، افغانستان 400 هزار تن، آذربایجان 600 هزار تن، مصر 160 هزار تن، عراق 500 هزار تن، ژاپن 180 هزار تن،پاکستان 365 هزار تن، ازبکستان 240 هزارتن و سوریه 800 هزار تن است
ایران
به گزارش فارس، تولید جو کشور در سال 1391، 3 میلیون و 400 هزار تن بوده است که نسبت به سال گذشته که 2 میلیون و 900 هزار تن بود، 17.24 درصد افزایش داشته است.
سطح زیرکشت آن در کشور یک میلیون و 675 هزار هکتار است که نسبت به سال گذشته با افزایش حدود 4.7 درصدی مواجه بوده است.بیشترین تولید جو کشور طی 10 سال گذشته در سال 2009 با تولید 3 میلیون و 446 هزار تن بوده است.کمترین تولید کشور طی 10 سال گذشته در سال 2008 به دلیل خشکسالی بوده است.
مساحت زیادی از سطح زیر کشت جو در کشور دیم است و بنابر این تولید محصول تابعی از خشکسالی و ترسالی است.
جو محصولی است که در کشور برای تغذیه دام استفاده می‌شود و سالانه علاوه بر مصرف تولید داخل حدود یک میلیون تن وارد کشور می‌شود، مصرف دام کشور از این محصول سالانه 4 میلیون و 200 هزار تن است .
ایران جایگاه 14 تولید جو در دنیا را دارد، اما در بین کشورهای منطقه بعد از کشورهای روسیه، اوکراین و ترکیه قرار گرفته است.
این میزان واردات جو در حالی انجام می‌شود که قابلیت کشت این محصول در اکثر زمین‌های کشور وجود دارد، جو ذاتا محصولی مقاوم به خشکی و شوری است و در سالهای گذشته هم ارقام مناسب‌تری اصلاح و معرفی شده است.
جو محصولی با نیاز آبی کمتر است و در بسیاری از مناطق کشور به صورت دیم هم به عمل می‌آید.
عدم رعایت الگوی کشت یکی از مشکلات اساسی کشاورزی کشور است که ریشه آن در سیاست‌های نامناسب خرید تضمینی، نوسان زیاد قیمت محصول و نهاده، عدم آگاهی کشاورزی از قیمت محصول و نهاده قبل از کشت و عدم تناسب قیمت محصولات استراتژیک با محصولات تفننی مانند خربزه و هندوانه نهفته است.
برخی کارشناسان معتقدند اصرار در خودکفایی گندم طی سالهای گذشته مانع از توسعه کشت و تولید برخی محصولاتی مانند جو شده که در شرایط تقریبا یکسان تولید با گندم دارد.
سطح زیر کشت جو در کشور در سال 1990 حدود 2 میلیون و 628 هزار هکتار بوده که در سال جاری به یک میلیون و 675 هزار هکتار کاهش یافته است.
در ایران بعد از گندم .جو در مقام سطح زیر کشت در رتبه دوم قرار دارد و علت آن هم نیاز آبی کم و مقاومت بسیار خوب در سرما و مقاومت در برابر شوری است.
2-5 انواع جو نسبت ‌به دما
در خصوص واکنش به دما، سه نوع جو موجود است: نوع بهاره که به سرما حساس بوده و بنابراین در بهار کاشته می‌شود. نوع پاییزه که در فصل پاییز کاشته می‌شود و تا فرارسیدن فصل بهار، سنبله تولید نمی‌کند. نوع حد واسط که نسبت به سرما مقاومت کمتری داشته و در نقاط نسبتاً گرمسیر در هر دو فصل بهار و پاییز کشت می‌شود. جوی بهاره و پاییزه را نمی‌توان همچون گندم بهاره و پاییزه که تفاوت دانه آنها کاملاً مشخص است، تشخیص داد. جوی پاییزه در بسیاری از نواحی نیمه خشک که بارندگی آنها غالبا
ً در فصول گرم سال (بهار و تابستان) انجام می‌شود، تقریباً ?? تا ?? روز زودتر از گندم پاییزه کاشته می‌شود. جوی بهاره را هم تا آنجا که امکان دارد باید زودتر کاشت. البته جو نسبت به سرمای بهاره (دمای زیر صفر) نسبت به گندم حساس تر است. کشت زودتر جوی بهاره سبب می‌شود که محصول جو قبل از فرارسیدن ایام گرم و خشک، برسد. تأخیر در کشت جو سبب لاغری دانه، عملکرد پایین و… می‌شود.
2- 6 نیاز کودی
جو هم مانند دیگر گیاهان خانواده گندمیان، مراحل رشد مختلفی دارد که زمان هر مرحله تحت تأثیر عوامل مختلف قرار می‌گیرد. یکی از عوامل مؤثر در رشد گیاه، خاک و البته استفاده از کود می‌باشد. نیازهای کودی جو مشابه گندم است. پایین بودن میزان نیتروژن و فسفر و تا حدی پتاسیم خاک، می‌تواند عملکرد جو را محدود نماید. البته استفاده از کود به منظور تولید حداکثر محصول، باید بر مبنای آب قابل مصرف برای گیاه باشد. همچنین برای تولید جو به عنوان خوراک دام، میزان کود مصرفی معمولاً زیادتر از کود مصرفی برای گیاه جو است که برای مصارف دیگر از جمله تهیه? فراورده‌های تخمیری کشت می‌شود. معمولاً مصرف ?? تا ?? کیلوگرم نیتروژن در هر هکتار، می‌تواند عملکرد جو را به نحو مطلوبی افزایش دهد.
2-7 آفات و بیماری‌ها
جو نسبت به بیماری‌های قارچی فوق العاده حساس است. سیاهک یکی از مهم‌ترین این بیماری هاست. سیاهک پنهان جو، عامل قارچی به نام U.hordei می‌باشد. در این بیماری، توده‌ای از هاگ‌های سیاه رنگ جای محتویات دانه را می‌گیرد. اسپور بیماری در سطح دانه یا داخل خاک قرار می‌گیرد. زمانی که بذر جوانه می‌زند، اسپور هم جوانه زده و به گیاه جوان حمله می‌نماید. شیوع این بیماری در خاک‌های اسیدی بیش از خاک‌های خنثی یا خاک‌های آهکی (پ.هاش بیشتر از ?) است. سیاهک آشکار، به وسیله? قارچی به نام U.gnuda ایجاد می‌شود. در این بیماری، توده‌ای از اسپورهای سیاه رنگ، جای همه اعضای گل را می‌گیرند. پس از متلاشی نمودن گل، اسپور سیاهک با باد و باران پخش شده و به تمام کلاله‌های بوته‌های آلوده نشده هم می‌رسد و انتشار می‌یاب زنگ ساقه، زنگ برگ و زنگ‌های نواری هم از دیگر بیماری‌های قارچی هستند که به خصوص در نقاط گرم و مرطوب زیان‌های فراوانی به جو وارد می‌کنند.
جو نسبت به حمله سفیدک که عامل آن Erysiphia grarninis است بسیار حساس است. این بیماری، معمولاً در خاکی که میزان نیتروژن آن بالا باشد، بیشتر انتشار می‌یابد. البته گرد گوگرد می‌تواند این بیماری را کنترل نماید. از سایر بیماری‌های جو می‌توان پوسیدگی ریشه، لکه سیاه، سوختگی و انواع بیماری‌های ویروسی را نام برد

مطلب مرتبط با این موضوع :  پایان نامه رایگان درموردجبران خدمات

2-8 برداشت
معمولاً جو را هنگامی که رطوبت دانه بین ?? تا ?? درصد باشد، برداشت می‌کنند. در این میزان رطوبت، دانه‌ها چاق تر است. با توجه به این که میزان رطوبت برای انبار کردن دانه بالاست، باید به طرق مصنوعی دانه را خشک نمود تا از گرم شدن و فساد بعدی دانه جلوگیری به عمل آید.
در طبیعت، مقاومت به سرما بوسیله ترکیبی از طول روز کوتاه و دمای پایین تر از 10 درجه سانتی گراد انجام می شود که باعث رشد گیاه می گردد. بعضی از گونه ها نسبت به دمای پایین حساسیت بیشتری از سایر گونه ها دارند. برای مثال؛ گیاه چاودار (Secale cereale) زمانی که در معرض دمای 10 درجه سانتی گراد قرار می گیرد مقاومت آن نسبت به یخ زدگی افزایش می یابد، ولی در عوض گیاه گندم زمستانه (Triticum aestivum) نیاز به دمای 7 درجه دارد. بنابراین تفاوتهای آشکاری در پاسخ به دمای پایین وجود دارد. دیگر استرس های زیستی (مثل خشکی، شوری ، باد و….) در مزرعه در دمای بالا می تواند باعث افزایش یخ زدگی شود. برای مثال؛ گیاهچه های رشد کرده در دمای 25 درجه در مزرعه، می توانند دمای°C 9- را تحمل کنند اما گیاهچه های رشد کرده در گلخانه در °C 25، دمای °C 3- را تحمل می کنند. بنابراین گیاهان نسبت به دمای پایین تحمل یکسانی نخواهند داشت. این بیانگر این موضوع است که بعضی ژنها بوسیله دمای پایین کنترل می شوند (لویت، 1972).
برای تفکیک آسیب در دماهای پایین اصطلاح سرمازدگی در محدوده دمایی 0 تا 20 درجه سانتی گراد ودر مقابل یخ زدگی را در دمای زیر صفر درجه سانتی گراد به کار می برند. در سرمازدگی بدون اینکه در بافت یخ تشکیل شود گیاه آسیب می بیند و در گونه های حساس ممکن است منجر به مرگ گیاه شود (لویت، 1972).
اغلب محصولات مهم کشاورزی مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری همچنین بعضی از محصولات مناطق معتدله از قبیل زردآلو، بادام و گردو در حالت های ویژه ای مانند مرحله شکوفه و بعد از برداشت به دماهای پایین تر در محدوده 0 تا 20 درجه سانتی گراد حساس هستند. گسترش دائم سرمازدگی بستگی به میزان دما، مدت زمان قرارگیری در معرض سرما و شرایط فیزیولوژیکی مواد گیاهی در زمان قرار گیری در شرایط سرمازدگی دارد. علائم سرمازدگی در تمام مراحل نمو گیاه بسته به نوع گیاه بروز می کند، بعضی از گونه ها فقط در مراحل خاصی از قبیل جوانه زنی، مراحل اولیه نموگل، در زمان باز شدن گلها و تشکیل میوه به سرما زدگی حساس است ( چین، 1994 ). غشاء اولین دریافت کننده فعال و زنده در برابرتغییرات شرایط محیطی بوده و هر گونه اختلال در اعمال آن اختلالات بعدی سلول را شامل می شود. به دنبال سرمازدگی در گیاهان حساس، غشاء تغییراتی را متحمل می شود که در نتیجه آن ساختمان سلول به هم خورده و ممکن است به مرگ سلول بیانجامد( چین، 1994 ). طبق مدل ارائه شده، غشاء از دو لایه فسفولیپدی که بخش پروتئینی در سطوح
بیرونی و بخش اسید های چرب در قسمت درونی غشاء قرار دارد و همه نواحی مولکولهای پروتئینی منحصراً آبدوست و بخش لیپیدی منحصرا آبگریز نیستند. بخش لیپیدی غشاء نقش مهمی در مقاوت به سرما دارد، به طوری که زیاد بودن اسید های چرب غیر اشباع در بعضی گونه های گیاهی به افزایش رشد گیاه در دمای پایین کمک می کند، اما وجود ترکیبات اسیدهای چرب غشاء شاخص خوبی برای پیش بینی تحمل گونه های مختاف به دمای پایین ارائه نمی دهد. بخش لیپیدی غشاء که در ورود و خروج مواد به سلول نقش دارد در صورتیکه سلول گیاهان حساس به سرما در معرض دمای پایین قرار گیرند وظیفه خود را به خوبی انجام نمی دهند ( چین، 1994 ). جامد شدن بخش لیپیدی غشاء باعث ایجاد شکافهایی در غشاء گردیده و همچنین فعالیت آنزیم های کنترل شده ورود و خروج مواد به علت حذف چربی مختل شده و در نتیجه سلول توانایی خود را جهت کنترل مواد برای ورود و خروج مواد از دست می دهد و مواد الکترولیتی و غیرالکترلیتی از سلول خارج می شود ( چین، 1994 ).
فشار آب سلولی از فشار یخ در دمای مشابه بیشتر بوده و آب از میان غشاء پلاسمایی به طرف یخ برون سلولی انتشار یافته و ممکن است سبب پلاسمولیز سلول گردد. اگر پلاسمولیز خیلی شدید نباشد بعد از گرم شدن مجدد، سلولها می توانند آب جذب کرده و دوباره فشار اسمزی و فعالیت متابولیسمی خود را به بدست آورند، اما اگر پلاسمولیز خیلی شدید باشد سلولها آسیب دیده و از بین می روند. میزان انتشار آب به داخل فضای بین سلولی به وسیله نفوذپذیری چربی های غشاء پلاسمایی محدود می گردد. در شرایط طبیعی فضاهای درون سلولی با هوا پر شده است و یخ بستن برون برون سلولی ممکن است از یک لایه نازک آب یا قطرات ریزی در سطح سلول شروع گردد. بنابراین یخ زدن سلول ممکن است به نواحی محدود شود که آب از نواحی که یخ زدگی در آنها صورت نگرفته است، انتشار یابد (لویت، 1972).
شکل گیری یخ در درون سلول معمولا حتی زمانی که سلولها حداقل 10- درجه سانتی گراد سرد شدند اتفاق نمی افتد. در لحظه یخ بستن سلولی ، سلولها به علت تخریب غشاء زنده در اثر رشد سریع کریستالهای یخ در پروتوپلاست از بین می رود. یخ بستن درون سلولی درون سلولهای پارانشیمی می تواند با دو روش مجزا ناگهانی و یا بتدریج صورت گیرد. هنگامی که یخ بستن ناگهانی صورت می گیرد تمامی سلولها سریعاً تیره می شوند ولی زمانی که یخ بستن ناگهانی نباشد پیشروی یخ در پروتوپلاست به وضوح قابل رویت خواهد بود ( بورسه و دیگران، 1998)
ذخایر قندهای محلول و نشاسته در طی دوره سرما شدیداً تغییر می کند، لویت (1972) بیان داشت که افزایش مقاومت به سرما با میزان کربوهیدراتهای محلول در ارتباط است و کربوهیدراتهایی مثل ساکاروز، سوربیتول و رافینوز اولین زیر واحدهای محافظت کننده گیاه می باشند.
ویزر (1970) اظهار داشت که دوره مقاوم شدن به طور عادی با انباشته شدن یک یا چند ماده از مواد ساخته شده در سلولها و عمدتا در واکوئل های گیاهی همراه است. یکی از این مواد قندها می باشد. فلین و اشورث در سال 1995 گزارش کردند که میزان کربوهیدراتها و ترکیباتش بافتهای گیاه را نسبت به درجه حرارت پایین تحت تأثیر قرار می دهد. بالا بودن کربوهیدراتهای محلول تحمل گیاه تمشک قرمز را در

مطلب مرتبط با این موضوع :  منابع و ماخذ پایان نامهگیاه، میزان، سرما، گیری

دیدگاهتان را بنویسید