دانلود پایان نامه : مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب چالش‌ها و راه کارها

دانلود پایان نامه

دانلود پایانامه

عنوان کامل پایان نامه کارشناسی ارشد :  مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب چالش‌ها و راه کارها

تکه ای از متن پایان نامه :

به عبارتی دیگر در فرهنگ مدنی، فرهنگ مشارکتی از طریق جهت گیری‌های تبعی و محدود نسبت به مسایل سیاسی متوازن می‌گردد و افراد برای تبیین اولویت‌های خود به‌اندازه کافی در امور سیاسی فعال هستند ولی در همه موارد مشارکت، قادر به تأثیر گذاری بر رفتار سیاسی نخبگان نیستند. از همه مهمتر این که شهروندان در درون خود احساس توان مندی سیاسی دارند و احساس می‌کنند توانایی‌های لازم برای تحت تأثیر قرار دادن حکومت را دارند؛ اگرچه اغلب ترجیح می‌دهند که چنین نکنند و به عبارت دیگر این که انتخابات چه قلمرویی را در بر می‌گیرد و چه کسانی قدرت انتخاب کردن یا انتخاب شدن را دارند و سیستم‌های انتخاباتی در کدام قالب رقابتی یا نیمه رقابتی و یا مبهم فعالیت می‌کنند، بسیار مهم می باشد(دال،206:1374) زیرا در جوامعی که به فرهنگ سیاسی فعال نزدیک تر هستند، انتخابات از قلمرو گسترده تری برخوردار می باشد و برابری شرایط با یک سیستم رقابتی تضمین شده موجب می‌گردد تا مشارکت در شکل متعارف و فعال خود استمرار یابد. در جوامعی که فرهنگ سیاسی در آنها، آمیخته از فرهنگ سیاسی فعال – تبعی می باشد، مشارکت سیاسی اصولاً در قالب فعال و متعارف آن انجام می‌گیرد.

در نهایت باید اشاره نمود که در جهان امروز، نوع و میزان مشارکت سیاسی به عنوان یک معیار سنجش میزان موفقیت کشورها در ایجاد دموکراسی و فرآیند توسعه سیاسی مطرح می باشد. در این چارچوب، کشوری موقعیت بهتری خواهد داشت که مردم در فرآیند سیاسی آن دخالت داشته و این مشارکت در سیاست فعال، آگاهانه و خودجوش و در قالب متعارف آن در سطح جامعه شکل گیرد اما آن­چه که مسلم می باشد این می باشد که مشارکت سیاسی با ارزش‌ها و هنجار‌های خاص( نوع فرهنگ) سنخیت بیشتری دارد و می‌تواند در قالب الگو و ابزارهای متفاوتی شکل گیردکه این ارزش‌ها و هنجار‌های مناسب برای مشارکت سیاسی تحت عنوان فرهنگ مدنی عنوان می‌گردد که در آن افراد از مسائل آگاهی کافی داشته و کانال‌های تجمع و بیان خواسته‌ها و تقاضاها تأثیر بسیار فعالی در ارزیابی نظام سیاسی ارائه می‌دهند.

مطلب مرتبط با این موضوع :  دانلود پایان نامه : نصاب پذیری مهریه

در جامعه ایران، به علت ساخت سیاسی گروه‌های حاکم، نیروهای اجتماعی نتوانستند تأثیر مؤثری در تئوریزه کردن مفهوم مشارکت سیاسی داشته باشند و بحران مشارکت در اشکال مختلف در ایران خود را نشان داده می باشد. به عبارت دیگر، اگرچه بعد از انقلاب اسلامی مشارکت سیاسی در قالب متعارف آن(یعنی انتخابات) نسبت  به دوران قبل از انقلاب بیشتر انجام گرفته اما به دلیل نهادینه نشدن مشارکت سیاسی در قالب واقعی خود، می‌توان نمودهایی از بحران مشارکت سیاسی در سطح جامعه را مشاهده نمود.

همچنین لازم به ذکر می باشد که جامعه معاصر در حال گذار از توجه‌های سنتی به ایستار‌های نوین می باشد. ویژگی دوران گذار بهم ریختگی اوضاع عمومی جامعه و آشفتگی کرداری و اندیشه‌ای می باشد. ساختار سیاسی به همراه ساختار اقتصادی، اجتماعی و حقوقی نیز به عنوان بخشی از جامعه، در حال گذار از اقتدار سنتی به اقتدار قانونی و عقلایی می باشد. در این میان، ساختار فرهنگی به معنای مجموعه‌ای مشتمل بر شناخت، باورها، هنر، اخلاق و دیگر عادات اکتسابی بشر به عنوان عضوی از یک جامعه و ساختار سیاسی نیز به عنوان مجموعه نهادها و مراکزی که قدرت سیاسی را در دست دارند و یک کلیت نظام وار و یکپارچه را به وجود می آورند از جایگاه ویژه برخوردارند؛ زیرا که پدیده توسعه پایدار به مثابه فرآیندی مشارکت سیاسی زنان می‌تواند در دو سطح توده(مانند شرکت در انتخابات، احزاب، انجمن‌ها) و سطح نخبگان( مانند حضور در مجلس، قوه مجریه و داشتن مناصب عالی) معنا یابد( کاظمی پور،271:1383).  این نکته عموماً پذیرفته شده می باشد که حق رأی زنان منجر به شهروندی کامل سیاسی نمی‌گردد. بنابر این اگر بتوان می‌بایست مرزهای سیاست را گسترش داد و به سمت سیاست‌های غیر رسمی حرکت کرده تا زنان از وضعیت مساعدتری برخور دار شوند.

مطلب مرتبط با این موضوع :  پایان نامه در مورد : مقایسه ابعاد تعارضات زناشویی در زوجین متقاضی طلاق توافقی و طلاق غیرتوافقی

اختصار کلام آن که هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند توسعه یافته تلقی گردد، مگر آن که در آن مشارکت همه جانبه و خودآموزی اجتماعی و مدنی کامل صورت پذیرد. از آن جایی که توسعه پایدار به ساختار سیاسی و فرهنگی هر جامعه بستگی دارد و از آن جایی که فرهنگ تأثیر تعیین کننده‌ای در مشارکت سیاسی دارد باید اذعان نمود که در خصوص مشارکت سیاسی زنان قبل از انقلاب هم به دلیل ساخت قدرت سیاسی که از نوع پدرسالارانه بوده و هم به دلیل وجود فرهنگ سیاسی تبعی (بنا بر نظریه آلموند و وربا) مشارکت سیاسی زنان اصلاً امکان پذیر نبوده می باشد.

در دوران بعد از انقلاب که جامعه ایران بنابر مطالب ذکر گردیده در وضعیت آنومی‌در حال گذار از جامعه سنتی به جامعه نوین به سر می‌برده، مشارکت این قشر از جامعه در فرآیند توسعه پایدار تأثیر بسیار مهمی‌داشته می باشد؛ لذا به دلیل حاکم شدن فرهنگ تبعی – مشارکتی تا حدودی زمینه برای افزایش مشارکت سیاسی زنان فراهم شده اما همچنان به مرحله نزدیک به حضور مردان در امر سیاست نرسیده می باشد که دلیل این امر را بیشتر می‌توان نشأت گرفته در فرهنگ سیاسی این دوران دانست. در این میان افزایش مشارکت سیاسی زنان به معنای بهبود جایگاه زنان در اجتماع، هم از یک سو برای سایر زنان ایجاد انگیزه می‌کند تا بر کوشش و تلاششان بیفزایند و هم از دیگر سو، بر سطح کلان برداشت‌ها و باورهای یک جامعه در کلیت آن تأثیر مثبت می‌گذارد. اگر زنان در حوزه‌های اجتماعی به ویژه در امر

مطلب مرتبط با این موضوع :  دانلود پایان نامه ارشد در رابطه با : مطالعه رابطه کیفیت سود و نقدشوندگی سهام در بورس اوراق بهادار تهران

 مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب چالش‌ها و راه کارها

برای دیدن تکه های بیشتری از این پایان نامه و دانلود فایل پایان نامه با فرمت ورد ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه

پایان نامه : مشارکت سیاسی زنان در ایران پس از انقلاب: چالش‌ها و راه کارها